ความสุขได้ พวกฉันคงโกรธตายไปแล้ว!”
เฉินชางได้ยินดังนั้น ก็คิดว่าเหมือนจะมีเหตุผล!
แต่ว่า ที่เขาไม่ดีใจคือ ทำไมช่วงนี้ไม่มีคนมาซื้อสิทธิบัตรจากเขาเลยล่ะ!
แต่เมิ่งซีย้อนนึกก็พลันเบิกตาโตพูดด้วยความสงสัย “จริงสิ ทำไมคุณไม่มีความสุขล่ะ ไหนลองพูดมาซิ พูดออกมาแล้วพวกฉันจะได้มีความสุข!”
ทันใดนั้น ทุกคนพากันเห็นด้วย
นี่เป็นความคิดที่ดี
ทุกคนพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง
“จริงด้วย อาจารย์เฉิน พวกเรามีประสบการณ์ในการแนะนำคนมากนะ คุณไม่ดีใจเรื่องอะไร พูดออกมาให้เราดีใจ ไม่สิ! ให้พวกเราวิเคราะห์สักหน่อยเป็นไง!”
เฉินชางมองคนกลุ่ม โกรธจนคันฟันยิบ
แต่เฉินชางยังคงบอก “พวกคุณช่วยผมวิเคราะห์หน่อย ทำไมตอนนี้ยังไม่มีใครมาซื้อสิทธิบัตรผมล่ะ!”
