เข็ดฟัน
เมิ่งซีพูดอย่างอารมณ์เสีย “เฉินชาง เก็บเจ้านี่ไปเลยนะ มันล้ำค่าเกินไปแล้ว!”
บอกตามตรง แผนภาพภาพนี้ไม่ถูกเลยเมื่อเทียบกับภาพวาดของแวนโกะห์
ประเด็นสำคัญคือมันช่วยคนได้มากขึ้น
คนอื่นๆ ก็พากันพยักหน้า “ใช่ อาจารย์เฉิน ถ้าแผนภาพนี่รั่วไหลออกไปข้างนอกจะไม่ดีนะ”
“เก็บมันไปเถอะ!”
เฉินชางเห็นท่าทางจริงจังคร่ำเคร่งของทุกคนก็หัวเราะขึ้นมา
ในใจรู้สึกอบอุ่นอยู่บ้าง
เขายิ้มพยักหน้า “ครับ”
หลังคลายมือ จู่ๆ เฉินชางก็ถามขึ้นมา “พวกคุณมีใครมีประสบการณ์ยื่นสิทธิบัตรบ้างไหม”
ทุกคนสบตากัน สวีจื่อหมิงยิ้มบอก “ฉันเคยยื่นสิทธิบัตรมาห้าสิบกว่ารายการ นี่…ถือว่าฉันค่อนข้างมีสิทธิ์พูดสินะ”
ทันทีที่พูดออกไป เฉินชางก็ประหลาดใจทันที “ห้าสิบกว่ารายการ? สุดยอดขนาดนั้นเชียว?”
สวีจื่อหมิงหน้าแดงบอก “นี่น่ะ…พูดแล้วยาวเลยไม่พูดดีกว่า สิทธิบัตรห้าสิบรายการของผมรวมกันยังเท่าของอาจารย์เฉินรายการเดียวไม่ได้เลย”
คำพูดนี้ดูเกินจริงอยู่บ้าง
สวีจื่อหมิงศึกษาวิจัยการรักษาและการผ่าตัดที่เกี่ยวข้องกับลิ้นหัวใจมาตลอด
ถึงฝีมือการผ่าตัดธรรมดา แต่เขาค่อนข้างมีพลังจินตนาการสูงจริงๆ
เขาชอบสร้างนวัตกรรมเล็กๆ มาปรับเปลี่ยนกระบวนการผ่าตัดแบบดั้งเ
