พูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา
เฉินชางมองภรรยาและลูกของคนไข้แล้วอดถอนหายใจไม่ได้
นี่คงจะเป็นที่มาของพลังของหวังต้งที่ทำให้เขายังประคองสติในสภาพร่างกายแบบนั้นได้สินะ
หลายคนอาจจะรู้สึกว่าความรักเลื่อนลอยมาก
แต่มันเป็นพลังที่วิเศษมากจริงๆ
ทำให้พ่อคนหนึ่งประคองสติตั้งแต่ต้นจนจบภายใต้สถานการณ์ที่เสียเลือดมากขนาดนั้น
ยิ่งต้องอยู่แผนกฉุกเฉินนานเท่าไรก็ยิ่งเชื่อในสิ่งที่ดูเหมือนลวงตาแต่สำคัญมาก เช่น ความรัก ภาระความรับผิดชอบ ความศรัทธา…
เฉินชางลูบศีรษะของเด็กหญิงพร้อมพูดว่า “พ่อของหนูเข้มแข็งมาก เขาจะต้องหาย เขาซื้อของขวัญไว้ให้หนูด้วยนะ อยู่ท้ายรถ หนูไม่ต้องเป็นห่วงนะ เราจะทำอย่างสุดความสามารถ คืนพ่อ อที่สมบูรณ์แข็งแรงให้หนู!”
ภรรยาของหวังต้งให้ความร่วมมือดีมาก ไม่นานก็เซ็นเอกสารเสร็จ ยื่นให้เฉินชาง
ส่วนเฉินชางรีบกลับห้องผ่าตัด เตรียมเริ่มผ่าตัด
เขาไม่ได้ใช้เวลาคุยกับญาติคนไข้มากนัก และช่วงเวลานี้ก็ให้พยาบาลเตรียมความพร้อม
เฉินชางล้างมือเสร็จ พยาบาลก็ยืนอยู่หน้าประตูและใส่เสื้อให้เขา
เพราะทุกคนแต่งตัวเหมือนกัน เฉินชางจึงไม่ได้สังเกตว่าเกาฮว๋าหรงและอวี๋หย่งกังมาแล้ว
เฉินชางพลันพูดว่า “เตรียมดมยา
