และผู้หญิง มีผู้สูงอายุ และผู้หญิงที่อุ้มเด็ก…
พวกเขาเองก็ไม่ได้โวยวาย เพียงแค่ยืนอยู่กับที่ ถอนหายใจเงียบๆ
ไม่ได้โทษโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉิน
ยิ่งไม่ได้โทษศาสตราจารย์เฉิน
เพราะพวกเขารู้ว่า ศาสตราจารย์เฉินดีมากแล้วที่ให้โอกาสคนอย่างพวกเขา
พวกเขาไม่ใช่คนไข้ แต่เป็นญาติคนไข้ คนไข้ทำงานหนักและนอนดึกไม่ได้…ร่างกายของพวกเขาอ่อนแอมาก
เพียงแต่เฉินชางยืนมองสายตาผิดหวังของทุกคนแล้วอดถอนหายใจไม่ได้
ทรัพยากรทางการแพทย์มีจำกัด
นี่อาจเป็นความสิ้นหวังของความเป็นจริงสินะ
เฉินชางไม่กล้าให้คำมั่นสัญญามากนัก แต่เขาตั้งเป้าหมายหนึ่งให้ตัวเอง
ลดอัตราการเสียชีวิตให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ กำหนดแนวทางที่ชัดเจนเพื่อให้ช่วยเหลือคนไข้ได้มากขึ้น
ทุกคนไม่ได้สลายตัวในทันที
หลายคนเผยสีหน้าผิดหวัง!
ทว่าหลังจากพวกอวี๋หวั่นเห็นแผ่นหลังที่จากไปอย่างผิดหวังของทุกคน จู่ๆ ก็พูดให้กำลังใจขึ้นมา!
“ทุกคนสู้ๆ ฉันเชื่อว่าศาสตราจารย์เฉินจะทำการทดลองทางคลินิกให้เสร็จโดยเร็วที่สุด รอเขาทำการทดลองทางคลินิกเสร็จ ก็จะเริ่มผ่าตัดอย่างกว้างขวางได้แล้ว!”
“ใช่ครับ ในเมื่อวันนี้ศาสตราจารย์เฉินกล้าทำการทดลองทางคลินิกฟรี ผมเชื่อว่าพวกเขากล้าทำการผ่าตัดให้เ