ไรพ่อตาก็จะได้เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลแล้ว เรื่องของตนไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไร
เฉินชางคิดไปคิดมา จะจบการศึกษาก่อนดีหรือไม่
ปริญญาโทนี้ ไม่มีความจำเป็นที่ต้องเรียนต่อแล้ว
เมิ่งซีลังเลครู่หนึ่งก่อนจะแตะเฉินชางเบาๆ “เฉินชาง ฉัน…”
เฉินชางหันมองเธอ “มีอะไร”
“การบ้านของคุณฉันจะทำให้ทั้งหมด วิทยานิพนธ์ของคุณฉันก็จะทำให้ คุณช่วย…อะไรฉันหน่อยได้ไหมคะ” เมิ่งซีมองเฉินชางอย่างจริงจัง
เฉินชางพินิจอาจารย์เมิ่งแวบหนึ่ง ในที่สุดก็เข้าใจคำว่าร่องอกนำโชคแล้ว!
หลังจากมองอาจารย์เมิ่งด้วยความเดือดดาลเมื่อครู่นี้ก็หายโกรธ “เรื่องอะไรครับ”
เมิ่งซีเห็นเฉินชางตอบ ก็เผยสีหน้าดีใจทันที “เดือนหน้าไปร่วม AATS2020 กับฉันหน่อยได้ไหมคะ”
เฉินชางได้ยินแล้วอึ้งไปทันที “วันที่เท่าไรครับ”
เมิ่งซีเผยสีหน้าดีใจ ทำหน้าเหลาะแหละเล็กน้อย “16 มิถุนายนค่ะ!”
เฉินชางอดอึ้งไม่ได้ “วันเกิดผมนะ…”
ทว่า ของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดก็คือการได้ไปเก๊กในเวทีระดับโลกอย่างไรล่ะ
เฉินชางคิดได้แบบนี้ก็หันมองเมิ่งซี “งั้นต่อไปคุณต้องเชื่อฟังผม อย่าลืมทำการบ้านส่งให้ตรงเวลา คุณไปติดตามการบ้านกับพวกเฉียนหลินบ่อยๆ มีการบ้านอะไรก็ทำให้เสร็จล่วงหน้า ไม่ต้องส่งมาถึงผม ผมงา
