ู้สึกเช่นนี้ทำให้แม้แต่คนที่มีจิตใจแข็งแกร่งราวหินผายังถูกกัดเซาะ
ดังนั้น หลายคนจึงค่อยๆ ปฏิเสธที่จะไปประจำแผนกมะเร็ง
ต่อให้ผู้ป่วยของเขาจะจ่ายไม่อั้น เชื่อฟัง และหารายได้ได้เป็นกอบเป็นกำ…แต่ก็เหนื่อยใจเหลือเกิน
ทำนองเดียวกัน!
หมอหลอดเลือดที่กอบกู้ชีวิตผู้ป่วยด้วยคมมีดอย่างเสี้ยวเจ๋อไห่ก็เช่นกัน
ผู้ป่วยโรคมาร์แฟนหลายคนรอคอยการผ่าตัดมาอย่างยากลำบาก แต่กลับเข้มแข็งไม่ได้จนถึงที่สุด
ความล้มเหลว…เป็นสิ่งที่มนุษย์ไม่อาจต้านทาน
ทว่าความทุกข์ทรมานเหล่านี้เป็นสิ่งที่หัวใจมนุษย์ต้องแบกรับ
ผู้ป่วยรายนี้เป็นเพื่อนเก่ากับเสี้ยวเจ๋อไห่
เมื่อเห็นว่าเขาผ่านการผ่าตัดครั้งที่สองมาได้ เสี้ยวเจ๋อไห่ก็โล่งใจ
เขายิ้มให้เฉินชางด้วยความขอบคุณ
หลังจากการผ่าตัดเสร็จสิ้น ผู้ป่วยถูกส่งไปยังห้องไอซียู
ครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องอยู่ในห้องไอซียูนาน ในไม่ช้าเขาก็จะฟื้นตัวและออกจากโรงพยาบาลได้
หลายครั้งในระหว่างการผ่าตัด เสี้ยวเจ๋อไห่รู้จักร่างกายของผู้ป่วย รู้จักโรคของเขา แต่ไม่เคยรู้ชื่อของเขา ไม่เคยรู้จักจิตวิญญาณของเขา
ดังนั้น เสี้ยวเจ๋อไห่จะถามชื่อผู้ป่วยหลังจากการผ่าตัดลุล่วงเท่านั้น
เพราะเขากลัวว่าเพิ่งจะจำชื่อของอีกฝ่ายได้ เขา
