วน อาจต้องเป็นพรุ่งนี้ เธอมาวันนี้เลยได้ไหม”
เฉินชางพยักหน้าเอ่ยตอบ “ได้ครับ ผมจะจองตั๋วเครื่องบินทันที”
หลังพูดจบ เขามองทีมงานที่อยู่รอบๆ เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง “ผู้อำนวยการเสี้ยวครับ ผมจะพาทีมของผมไปด้วย คุณช่วยจัดการให้ทีนะครับ”
เสี้ยวเจ๋อไห่พยักหน้า “ได้สิ เรื่องเล็กน้อย มากี่คนล่ะ”
เฉินชางนับดู “สิบสองคนครับ หญิงสอง ชายสิบ”
เสี้ยวเจ๋อไห่ตกใจกับจำนวนสิบสองคน!
เขาอดตะลึงงันไปครู่หนึ่งไม่ได้ “คนเยอะขนาดนี้เชียวเหรอ ได้ เดี๋ยวฉันจะให้คนไปจัดการ”
ออกไปผ่าตัดจะพาผู้ช่วยไปด้วยก็เป็นเรื่องที่เสี้ยวเจ๋อไห่เข้าใจได้
แต่ว่า…เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเฉินชางต้องพามาถึงสิบสองคน
หลังจากวางสายแล้ว เสี้ยวเจ๋อไห่อดพึมพำออกมาประโยคหนึ่งไม่ได้ ทำไมคนเยอะขนาดนี้
หลังจากเฉินชางวางสายแล้วก็มองทุกคนแล้วกล่าวว่า “การประชุมสิ้นสุดลงเท่านี้ แต่ว่า…พวกเราจำเป็นต้องออกนอกสถานที่ไปเซี่ยงไฮ้กันสักรอบ ไปผ่าตัดเคสหนึ่งที่โรงพยาบาลรุ่ยจิน”
ทุกคนตะลึงงัน “ไปโรงพยาบาลรุ่ยจินงั้นเหรอ”
เฉินชางพยักหน้า “อืม พอดีมีผู้ป่วยคนหนึ่งที่อาการค่อนข้างหนัก ผมจะพาพวกคุณไปสังเกตการณ์”
ผู้ป่วยวิกฤตและมีความเสี่ยงสูงแบบนี้หาได้ยากมาก!
ประสบการณ์
