หลังจากเหล่าหม่าเดินออกมาไม่กี่ก้าว ในใจยังคงอยากรู้อยากเห็น
จู่ๆ เขาใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนแล้วคิดว่า ขอเพียงแค่เจ้าหมาเฉินไม่ได้เก๊กใส่ตน ก็ไม่เรียกว่าการเก๊ก ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อตน…
ในเมื่อเป็นแบบนี้…
ไปฟังสักหน่อยดีไหม
ดูสิว่าเฉินชางจะสร้างความตะลึงให้คนพวกนี้อย่างไร
ในเมื่อไม่ได้เก๊กใส่เขา ก็จะไม่เรียกว่าเจ้าหมาเฉินแล้ว ควรเรียกว่าชางเอ๋อร์อย่างสนิทสนมมากกว่า
เฉินชางเห็นว่าทุกคนอยากดู จึงพูดว่า “ความจริง…ผลสอบของผม จะพูดอย่างไรดี ค่อนข้างอธิบายยาก!”
ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็ถามอย่างประหลาดใจทันที “หมายความว่าอย่างไร”
“ความจริง ศาสตราจารย์เฉินไม่ต้องสนใจผลสอบของตนเองหรอก ถึงอย่างไรความสามารถของคุณไม่ใช่สิ่งที่จะแสดงออกมาผ่านผลสอบในกระดาษได้อยู่แล้ว”
“ใช่ครับ ศาสตราจารย์เฉิน มา ขอดูหน่อย ได้กี่คะแนน!”
เฉินชางถอนหายใจ “ความจริงผมเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองสอบได้กี่คะแนน แต่ผมคิดว่าน่าจะผ่าน”
แพทย์เจ้าของไข้ที่อยู่ข้างๆ พลันพูดว่า “มา ผมมีเว็บไซต์ตรวจดูคะแนน ดูการจัดอันดับในมณฑลได้ เดี๋ยวผมค้นให้ ศาสตราจารย์เฉินบอกเลขบัตรประจำตัวประชาชนมาก็พอครับ!”
เฉินชางฟังแล้วตื่นเต้นขึ้นมาทันที “หืม จริงเหรอครับ มีซอฟต์แวร์แบ
