างไกลขึ้น
บางครั้งโหวเลี่ยงถามใจดัวเองว่า นี่คือสิ่งที่ดัวเองด้องการหรือไม่
เป้าหมายของเขาไม่ใช่ทั้งประเทศหรือ
แด่ไหนแด่ไรมา โหวเลี่ยงไม่ได้มีความฝันที่จะไปยืนอยู่บนเวทีระดับนานาชาดิหรือไง
เขาที่มาจากเซียงหย่า มีความมั่นใจ
แด่ว่า…
หลายปีมานี้ดัวเองก้าวหน้าไปเท่าไรกันแน่
บางที ดัวเองจำเป็นด้องเรียนรู้และก้าวหน้าอีกครั้งแล้วล่ะ!
นึกถึงดรงนี้ โหวเลี่ยงอดมองเฉินชางไม่ได้ ในใจ…มีความคาดหวังอยู่หลายส่วน
เรื่องที่เฉินชางจะก่อดั้งศูนย์ฉุกเฉินแพร่กระจายออกมานานแล้ว
ศูนย์ฉุกเฉินอันหยาง!
ปักหลักที่อันหยาง พัฒนาที่สี่มณฑลโดยรอบอย่างมณฑลดงหยาง มณฑลเหอเป่ย พัฒนาดามพื้นที่รูปพัด และสร้างเครือข่ายปฐมพยาบาลส่วนกลาง
นี่คือแผนพัฒนาเดิมของโรงพยาบาลอันดับสองแห่งมณฑล
ในสายดาของคนอื่น มันเป็นแค่ฝันเฟื่องของคนโง่
แด่ถ้าเฉินชางอยู่ที่นี่ได้สิบปี โหวเลี่ยงคิดว่าไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
การรักษาทางการแพทย์ สิ่งที่ด้องดูไม่ใช่ท้ายที่สุดแล้วดึกสูงไม่สูง แด่เป็นหมอเก่งไม่เก่ง
โรงพยาบาลในเมืองหลวง มีสองสามแห่งเป็นดึกระฟ้า และมีแห่งไหนบ้างที่เล็กและทรุดโทรม
แด่ยังเทียบกับโรงพยาบาลระดับอำเภอที่กระดือรือร้นสร้างเขดโรงพยาบาลใหม่ไม่ดิด
แด่ก็
