เฉินชางในตอนนี้เปี่ยมด้วยพลังใจ!
ถึงแม้ยังไม่ได้เริ่มต้น แต่กลับมีทัศนคติพร้อมเผชิญหน้าความยากลำบาก
นี่ก็คือความน่าเกรงขาม!
มิหนำซ้ำ เหลียงไท่ยังเห็นเฉินชางในสายตาของตัวเองชัดเจน
ทุกก้าวของเฉินชางไม่ใช่การจัดวางแบบตามใจ
รวมถึงการห้ามเลือด!
แล้วก็การหยุดถ่ายเลือด!
ทุกฝีก้าว เฉินชางคำนวณอย่างละเอียด
ตอนที่เฉินชางหยุดถ่ายเลือด ความจริงมือหนึ่งของเขากดลงบนหลอดเลือดเบาๆ ทั้งที่เขาห้ามเลือดเองได้ แต่กลับไม่ทำ
เพราะเขาตระหนักถึงแรงดันนี้!
ซึ่งเหลียงไท่ในฐานะวิสัญญีแพทย์ ตัวเขาก็จำเป็นต้องทดสอบสัญญาณชีพของคนไข้ รับประกันว่าการผ่าตัดจะเป็นไปอย่างราบรื่น
ด้วยเหตุนี้ เหลียงไท่จึงมีประสาทไวเป็นพิเศษต่อสัญญาณชีพอย่างความความดันเลือดและความปลอดภัยของการผ่าตัด!
เขาเห็นว่าเฉินชางจ้องความดันและออกคำสั่งต่างๆ ชัดเจน
ทำไมเฉินชางต้องรักษาความดันเลือดนี้ด้วย
ความดันเลือดนี้ไม่เพียงพอรักษาการถ่ายโอนเลือดของร่างกาย เขาคิดจะทำอะไร
ในหัวของเหลียงไท่เต็มไปด้วยความสงสัย
เวลาไหลผ่านไปแต่ละนาที แต่ละวินาที!
เฉินชางแยกหลอดเลือดแดงรักแร้ออกสำเร็จแล้ว จากนั้นเขาก็มองจางเผยอี้
“ขอท่อสอดครับ!”
จางเผยอี้รีบพยักหน้า
ส่วนเฉินชางก็เริ่มสอดท่อทัน
