กษาวิจัยทุกรายละเอียดแล้วค่อยลงมือทำ
เพราะฉะนั้น…
โพละ!
จากนั้นเสียงที่ไม่อาจมองข้ามเสียงหนึ่งดังขึ้น เลือดพลันสาดกระเซ็นออกมา!
เลือดมากมายสาดกระเซ็นใส่หน้ากากของเฉินชาง!
บดบังทัศนวิสัยของเฉินชาง!
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นฉับพลันนี้ราวกับเคียวยมทูตที่ฟันความมั่นใจในใจของทุกคนอย่างไร้ปรานี!
เหมือนกำลังจะบอกทุกคนในที่นี้ว่า ‘พวกเจ้า ก็มีดีแค่นี้!’
นี่คือสนามรบ!
ไม่มีควัน!
แต่กลับมีความตาย!
เจ้าหน้าที่แพทย์ที่ได้ชัยชนะในการแข่งชักเย่อกับยมทูตเมื่อครู่ วินาทีนี้ถูกอุบัติเหตุนี้โจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว!
โหวเลี่ยงใจตกไปถึงตาตุ่ม!
จางเผยอี้หน้าถอดสี!
และสีหน้าวิสัญญีแพทย์เหลียงไท่ก็แข็งทื่อ
ทุกคนในห้องผ่าตัดมองเลือดที่กระเซ็นออกมา มองเลือดที่ไหลลงมาตามหน้ากากอนามัยของเฉินชางช้าๆ หยดลงบนชุดผ่าตัด ขา และเท้า…
คนที่ตอบสนองแรกสุดไม่ใช่ใครอื่นแต่กลับเป็นนางพยาบาล เธอรีบเช็ดเลือดที่บนหน้ากากอนามัยของเฉินชาง!
ถัดมาคือโหวเลี่ยง เขายื่นมือเตรียมจะห้ามเลือด
“อย่า!”
โหวเลี่ยงมองกำลังจะคว้าหลอดเลือดไว้ แต่เสียงอย่าของเฉินชางทำเขาสะดุ้งโหยง!
ทุกคนหน้าเปลี่ยนสี จ้องเฉินชาง ไม่รู้ว่าทำไม
ต้องพึงรู้ว่า!
การเสียเลือดจำนวนมากที่