ือ “ขอคีมแยก! คีมจับเข็มเย็บแผลให้ผม!”
หลังพูดจบ เฉินชางก็เริ่มแยกหลอดเลือดแดงรักแร้ทันที
มองในหน้าจอ เฉินชางสงบนิ่งใจเย็น ไม่เร็วไม่ช้า ท่าทีเสมือนว่าต่อให้ภูเขาไท่ซานถล่มตรงหน้าก็หน้าไม่เปลี่ยนสี!
ทุกคนเห็นฉากนี้ก็อดนับถือไม่ได้!
นี่ก็คือบอสสินะ!
ไม่เพียงเพื่อนร่วมอาชีพในห้องผ่าตัด แม้แต่เว่ยจู๋ฮว๋าก็อดทอดถอนใจไม่ได้ “เก่งกาจ! ศาสตราจารย์เฉินเป็นคนจริงจริงๆ!”
นึกถึงตรงนี้ เว่ยจู๋ฮว๋าว่าก็พลันนึกถึงเรื่องหนึ่ง
หลังเฉินชางกลับจากฝึกงาน เขาตัดสินใจช่วยเฉินชางทำเรื่องหนึ่ง
เรื่องนี้จะเปลี่ยนแปลงความชำนาญทางการแพทย์ของเฉินชางไม่มากก็น้อย
แต่สำหรับชีวิต รวมไปถึงเส้นสายของเฉินชาง มันจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างใหญ่หลวง!
คนมีความสามารถแบบนี้ ถ้าเขาอยู่อันหยางได้ จะดีขนาดไหนกันนะ!
น่าเสียดายจัง!
