่ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ
ทั้งสองเดินไปที่ห้องทำงานข้างๆ และเชื่อมต่อวิดีโอจากห้องผ่าตัด
หลังจากนั้น…ทั้งสองต่างมองหน้ากันไปมาอย่างอึ้งๆ
เว่ยจู๋ฮว๋าสบตาหลี่ฮุย “คุณเข้าใจไหม”
หลี่ฮุยหน้าแดง “ไม่ค่อย…เข้าใจเท่าไรมั้ง”
หลังจากการผ่าตัดเริ่มต้น ทั้งสองนั่งจ้องหน้าจออยู่ในห้องทำงาน และหันมามองหน้ากันเป็นครั้งคราว
แต่บ่อยครั้งมันน่าเบื่อจนพวกเขาแทบบ้า
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง หลี่ฮุยก็ยอมรับว่าเขาอดทนไม่ไหวและหาวเป็นคนแรก
เว่ยจู๋ฮว๋าจ้องหลี่ฮุย คิ้วขมวดมุ่น!
เขาพยายามกลั้นหาวอยู่นาน
ทีแรกเขากะจะทนต่ออีกสักหน่อย แต่ไม่คาดคิดว่าหลี่ฮุยจะเริ่มก่อน!
รู้ไว้ใช่ว่า…การหาวนั้นติดต่อกันได้จริง
และ!
การติดต่อนั้นเป็นวิธีที่ร้ายกาจที่สุด มันติดต่อกันได้ผ่านเสียงและภาพ เมื่อคุณเห็นคนอื่นหาว คุณก็มีแนวโน้มที่จะหาวตาม
หลี่ฮุยรู้สึกอับอายที่ถูกหัวหน้าจ้องเขม็งเช่นนี้ แต่ว่า…ช่วยไม่ได้จริงๆ นี่ ใครจะไปรู้ว่าเขาจะไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลยจริงๆ
อย่างไรก็ตาม!
สถานการณ์ในนี้ตรงกันข้ามกับสถานการณ์ในห้องผ่าตัด!
ในห้องผ่าตัด!
หลังจากผู้ป่วยผ่านการรมยาสลบแล้ว เฉินชางก็ผ่าเปิดแผลยาว 1.5 เมตรตามแผนที่เขาวางไว้ตามอากา