อดอึ้งไม่ได้
เดี๋ยวนะ?
เห็นว่าหลี่ฮุยเงียบไป เยว่เทาอดอธิบายไม่ได้ “ผู้อำนวยการหลี่ครับ คุณอาจจะไม่รู้ว่าการตัดสินเงาของหลอดเลือดจากฟิล์มเอกซเรย์เป็นเรื่องที่ยากมาก อย่าว่าแต่ผมเลย ผมคิดว่า าทั้งตงหยางก็คงมีไม่ถึงสามคนที่ทำได้!”
เยว่เทาพูดจบ หลี่ฮุยจนคำพูดทันที
มีไม่ถึงสามคนที่ทำได้!
เฉินชางเก่งขนาดนั้นเลยหรือ
ผ่าตัดเก่งพอเข้าใจได้ เพราะเขาเป็นศัลยแพทย์
แต่…
อ่านฟิล์มเป็นงานหลักของคุณนะเยว่เทา
คุณกลับสู้เฉินชางที่เป็นศัลยแพทย์ไม่ได้งั้นหรือ
คิดถึงตรงนี้ หลี่ฮุยหัวใจกระเพื่อมไหว “เอาเถอะ คุณทำหน้าที่ถ่ายเอกซเรย์ก็พอ มีคนอ่านเป็น!”
เยว่เทาได้ยินแบบนี้ แน่นอนว่าในใจต้องสั่นสะท้าน ใครกัน
ไม่นานฟิล์มเอกซเรย์ของคุณหวังก็ออกมา
เยว่เทาพาผู้ป่วยและฟิล์มเอกซเรย์ไปที่ห้องผ่าตัดด้วยตัวเอง
ตอนนี้ ผู้ป่วยจะยื้อเวลาไม่ได้แล้ว ต้องผ่าตัดโดยเร็วที่สุด
หัวหน้าเว่ยต่างกับหลี่ฮุย เขาเคารพนับถือเฉินชางมาก!
ตอนที่เฉินชางต่อสู้เพื่อสนับสนุนให้ผู้นำข่งจัดตั้งสำนักงานใหญ่ของสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกที่เมืองอันหยาง เว่ยจู๋ฮว๋าก็ตระหนักได้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเฉินชางกับผู้นำ ำข่งแล้ว
และที่สำคัญที่สุด
