รูปร่างเตี้ยม่อต้อ เป็นผู้จัดการเล็กๆ ของบริษัทเอกชน การใช้ชีวิตถือว่าสบายๆ
หลังจากแอดมิตที่โรงพยาบาลครั้งนี้ ถึงขั้นพูดอย่างมองโลกในแง่ดีว่า ตนไม่ต้องออกไปทำงานต่างถิ่นบ่อยๆ แล้ว ถึงขั้นจะได้พักผ่อนสักระยะ
ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยว่ามีอาการเจ็บหน้าอก ความดันโลหิตสูง เขาที่สูบบุหรี่และดื่มเหล้ามาเป็นเวลานาน ตอนนี้หลอดเลือดคาโรติด[1]มีรอยด่างแล้ว
เพราะฉะนั้นแพทย์เจ้าของไข้กังวลว่ารอยด่างที่ไม่แน่นอนจะทำให้เกิดโรคต่างๆ อย่างพวกโรคหลอดเลือดสมองตีบ กล้ามเนื้อหัวใจตาย
ตอนที่เฉินชางถามคำถาม ผู้ป่วยบอกผลการวินิจฉัยกับเขาไม่ได้ บอกได้แค่อาการ ความจริงก็คือผู้ป่วยต้อง ‘ต่อสู้ทางสติปัญหา’ กับหมอผู้เข้าสอบ!
ทว่าตอนนี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็ถามว่า “ช่วงนี้คุณเป็นหวัดหรือเปล่า มีไข้หรือมีผื่นตามตัวไหมครับ!”
ชายหนุ่มชะงักไปทันที ย้อนคิดอย่างละเอียดแล้วรีบพูดว่า “มีครับๆ! ก่อนเข้าแอดมิตที่โรงพยาบาลมีอาการแบบนี้ แต่เพราะไม่ได้ชัดเจนมาก ผมเลยไม่ได้สนใจ หลักๆ เพราะเจ็บหน้าอก ผมถ ถึงมารักษาตัวที่โรงพยาบาล!”
เฉินชางได้ยินประโยคนี้ จู่ๆ ก็ขมวดคิ้วขึ้นมา ในขณะเดียวกัน สายตาก็เคร่งขรึมขึ้น
เขาหันมองผู้คุมสอบทั้งสามคน “ผมขอภาพเอกซเรย์
