ฉินชางหน้าแดงขึ้นมาทันที
ขืนยังไม่เลือก B ก็คงไม่ได้แล้ว
เฉินชางคิดได้แบบนี้ก็เลือก B ทันที
ตามคาด…
ไม่มีเสียงกระแอมดังมาจากด้านหลังอีก
ตอนนี้ในที่สุดเฉินชางก็มั่นใจแล้ว
โธ่เฮ้ย!
เกือบลืมเลย!
ทีมสนับสนุนมาแล้ว!
ฮ่าๆๆๆๆ!
ข้อต่อไปก็ทำไม่ได้!
คัก!
เสียงกระแอมปริศนาดังขึ้น
A!
ใช้ได้ๆ!
หลังจากการทดสอบจบลง เฉินชางออกจากห้องเรียน รู้สึกจิตใจผ่อนคลายและมีความสุข
อารมณ์ดีมาก!
การสอบในวันนี้ราบรื่นมาก
ด้วยความรู้สึกผิด เฉินชางถึงขั้นแก้ให้ผิดไปหลายข้อ
คะแนนเต็มงั้นหรือ
เฉินชางคิดว่าไม่ดี
แน่นอนว่าที่เฉินชางทำไม่ได้ก็มีแค่ไม่กี่ข้อ
แม้สอบด้วยตัวเอง เขาก็ผ่านอยู่แล้ว
หลังจากการทดสอบในวันแรกจบลง เฉินชางออกจากห้องก็ขอบคุณพวกผู้เชี่ยวชาญ
พยักหน้าและส่งสายตาที่เข้าใจกันเองให้กัน
จากนั้นก็เดินออกไป!
ดังคำที่ว่า สู้จนตัวตาย ไม่ชนะไม่หวนกลับ
หลังจากพวกหัวหน้าจากไป ก็กลับห้องทำงาน
“เหล่าหลี่ คืนนี้เรากินอะไรดี” หัวหน้าที่เสียงแหบแห้งคนหนึ่งอดถามไม่ได้
“ยังจะกินอะไรอีก! ดื่มน้ำลูกสํารอง[3]สักหน่อยเถอะ ผมกระแอมจนเสียงแหบแล้ว!” เหล่าหลี่พูดเสียงแหบ
“จริงด้วย!”
“ไปดื่มชาบ้านผมกัน!” เสียงอันแหบแห้งอีกเสียงพูดขึ้น
“ไป
