ฮัมเพลงไปด้วย “แสงสว่างอันยิ่งใหญ่ สาดส่องบนผืนแผ่นดิน...”
เงิน? เอาเงินไปทำไม? ทำดีเพื่อเงินเหรอ?
เฉินชางยืนอยู่ใต้แสงแดดยามเช้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน...
ฉันอ่านหนังสือผิดตรงไหนวะ
ฉัน…ฉัน…
เฉินชางยืนอยู่ตรงนั้น รู้สึกไม่ยุติธรรมจนอยากร้องไห้
ฉันทำอะไรผิด ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้!
เฉินชางไม่คิดว่าจะเจอคนขับแท็กซี่ใจร้อนแบบนี้ จะหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ออก
แต่เห็นได้ชัดว่าคนขับคนนี้ยังไม่โปรพอ ถ้าเฉินชางเป็นคนขับ เขาจะพาเฉินชางไปทิ้งในที่รกร้างห่างไกลผู้คน
จากนั้นก็ขับรถหนีไป!
เฉินชางเสียเวลาสองนาทีในการเรียกรถแท็กซี่อีกคัน
คราวนี้เฉินชางฉลาดขึ้นแล้ว
พอคนขับถามเขาว่าทำอะไร เฉินชางก็แค่ยิ้ม ไม่ตอบอะไร
หลังจากคนขับก็ไล่เขาลงจากรถ คิดค่าโดยสารเฉินชางน้อยลงแปดสิบเหมา
แล้วพูดว่า “น้องชาย พี่จะบอกให้นะ มาสอบแบบนี้ พี่ว่าเสียเงินเปล่า แปดสิบเหมานี่พี่ไม่เอาแล้วนะ น้องค่อยไปสอบใหม่นะคราวหน้าละกัน!
แต่ครั้งต่อไปต้องทบทวนให้ดีนะ อ่านหนังสือตอนใกล้สอบไม่ช่วยอะไรหรอก!”
พูดจบ เขาก็ขับออกไป
ทันใดนั้นเองวิทยุสื่อสารของคนขับดังขึ้น
“พี่น้องทั้งหลายฟังให้ดี วันนี้โรงพยาบาลกำลังจัดสอบแพทย์ระดับกล
