ผู้ป่วยฉุกเฉินไม่มีทางลดน้อยลงเพราะการสอบประเมินที่ใกล้เข้ามา
และผู้ป่วยยิ่งไม่มีทางชะลอการป่วยลงเพราะการสอบประเมินของคุณ
สองวันมานี้ แพทย์ประจำบ้านเฉินยุ่งมากจริงๆ เขาทำแบบทดสอบและอ่านหนังสือทุกวัน!
การสอบประเมินไม่เหมือนการผ่าตัด!
ตอนนี้เฉินชางค่อนข้างจนใจ ทำไมเวลาอ่านข้อสอบปรนัยพวกนี้ คำตอบที่ผิดถึงไม่ขึ้นสีแดงกันนะ
ทำแบบทดสอบเป็นเรื่องสนุก
ต้องเป็นแบบนี้แน่นอน!
เขาบอกตัวเองในใจแบบนี้ร้อยกว่าครั้งแล้ว แต่ว่าทำไมสมองถึงไม่ยอมรับรู้ว่าการทำแบบทดสอบเป็นเรื่องสนุกล่ะ
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อเสียเลย
อย่างน้อยทุกคนในแผนกฉุกเฉินก็เป็นครูให้ได้
บางครั้ง คุณครูบางท่านจะเข้ามาให้คำชี้แนะอย่างวางมาดโอหัง
“ศาสตราจารย์เฉิน ปัญหาแบบนี้คุณก็ตอบไม่ได้เหรอ!”
“ศาสตราจารย์เฉิน คำถามนี้ง่ายจะตาย”
“ศาสตราจารย์เฉิน เอ๋…สมัยก่อนตอนผมสอบประเมินแพทย์เจ้าของไข้…โอ้! ขอโทษด้วย ผมลืมไปว่าผมอยู่ระดับปริญญาเอกแล้ว ไม่ต้องสอบประเมินกลาง! อิจฉาคุณจริงๆ ได้ใช้ชีวิตมีสีสันม มากขนาดนี้! คนเราจำเป็นต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์นะ!”
“อาจารย์เฉิน ตอนผมสอบแพทย์เจ้าของไข้ไม่ได้ทบทวนเลย
