เช้าวันจันทร์ เฉินชางมาโรงพยาบาลอย่างแจ่มใสผ่อนคลาย!
ตอนนี้เขาตั้งตารอภาพถ่ายของพวกเขามาก
การมีดารากลุ่มใหญ่มาเป็นตัวประกอบให้คือประสบการณ์แบบไหนกันล่ะ
คนอื่นอาจจะไม่เข้าใจ!
แต่เฉินชางเข้าใจดี
ถ้าหากว่าออร่าของคุณ หรือว่าหน้าตาของคุณไม่คู่ควรพอ ก็จะถูกตัวประกอบเหล่านี้แย่งซีนเอาได้!
แต่ว่า ออร่าของตัวเขาก็มีพอตัวเช่นกัน
ฉินเยว่พอใจ เฉินชางย่อมมีความสุข
มาเริ่มวันจันทร์กับงานที่รักดีกว่า
แต่เฉินชางเพิ่งจะเข้ามาก็มองเห็นจางหยวนหอบตำราหนาปึกหลายเล่มพะรุงพะรังเดินเข้ามา
เฉินชางตะลึงไปทันที “สุดสัปดาห์ที่ผ่านมานายไปทำอะไรมา ท่าทางเหมือนถูกบังคับทำโอทีไม่มีผิด”
จางหยวนถอนหายใจ “เฮ้อ สอบเลื่อนตำแหน่งน่ะสิ!
เฮ้อ เดี๋ยวก็ต้องสอบเลื่อนตำแหน่งรองหัวหน้าแพทย์แล้ว แต่ผมยังไม่ได้อ่านหนังสือพวกนี้เลย ผมกังวลจะแย่แล้ว”
จางหยวนถอนหายใจอย่างจนปัญญา!
หลังจากเฉินชางได้ยินประโยคนี้ก็รู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา เหมือนจะ…เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างขึ้น
หม่าเยว่ฮุยคาบปาท่องโก๋ตัวหนึ่งเดินมาทางนี้
หลังจากหยางเจี๋ยสั่งงดนม เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย เหล่าหม่าจึงเปลี่ยนจากกินขนมปังกับนมมากินปาท่องโก๋น้ำเต้าหู้แทน
พอเป็นแบบนี้ งบประมาณก็จ
