ง คุณก็อยู่ด้วยเหรอครับ!”
หวงป๋อยิ้มให้ “บังเอิญเจอกันเลยแวะมาดูน่ะ พวกคุณ…ถ่ายหนังอยู่เหรอ”
เฉินชางส่ายหน้า “เปล่าหรอกครับ กำลังจะจัดงานแต่งเลยมาถ่ายพรีเวดดิ้งกัน พอประธานฉีรู้เข้าก็ยืนกรานจะให้ทำแบบนี้ น่าอายเกินไปแล้ว!”
พอหวงป๋อได้ยินก็ปรบมือเอ่ยขึ้นมาทันที “ข้างหน้ามีโบสถ์อยู่หลังหนึ่ง จริงสิ ผมเห็นหูเกอ เผิงอวี๋เยี่ยน อ้อ! มีพวกซุนหงเหลยด้วย อยู่ที่นี่กันหมดเลย เดี๋ยวผมจะโทรหาพวกเขาให้มารับบทสมทบให้พวกคุณนะตรับ!”
พอฉีเซินได้ยินก็ปรบมือสั่งงานทันที “ย้ายฉาก ย้ายฉากกัน! ตามอาจารย์หวงกับพี่เฉินไป!”
ทีมงานที่พูดคุยกันอยู่รีบเก็บข้างของกันทันที
หลังจากเห็นทุกคนเดินจากไปไกลแล้ว หนุ่มน้อยโมโหจนหน้าแดงตาขวาง!
สองมือเขากำแน่น ในใจไม่พอใจเป็นอย่างมาก!
พอเห็นผู้จัดการที่อยู่ด้านข้างก็อดบ่นไม่ได้ “พวกลูกคนรวยไม่ได้เรื่อง ชีวิตคนเรารุ่งโรจน์ตกต่ำล้วนไม่จีรัง รอจนฉันสั่งสมประสบการณ์ทำงานหนักไปอีกสิบปีจะต้องไปยืนอยู่ในแถวหน้าได้เหมือนกัน!”
ผู้จัดการมองหนุ่มน้อย อดถอนหายใจไม่ได้ ส่ายหน้าเล็กน้อย
“เฮ้อ…”
แต่ในใจเขามีประโยคหนึ่งที่ไม่ได้เอ่ยออกไป
เพราะเขากลัวจะกระทบใจอีกฝ่าย!
เพราะถึงอย่างไร…
ตระก