องถ่ายออกมาให้ดีที่สุด!”
ระหว่างที่พูด ฉีเซี่ยงเจิ้งก็พาเฉินชางและฉินเยว่ไปที่ห้องทำงาน
ตอนนี้ในห้องทำงานมีคนมารวมตัวกันอยู่หลายคน
ความจริงวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ธุระของเฉินชางก็คือธุระของท่านประธานฉี และธุระของท่านประธานฉีก็คือธุระของบริษัท
ฉีเซี่ยงเจิ้งพลันพูดกับเฉินชางว่า “ศาสตราจารย์เฉิน คนกันเองทั้งนั้น พวกคุณอยากได้แบบไหนก็บอกได้เลยครับ อยากถ่ายรูปแบบไหนเราก็ทำให้ได้ทั้งหมดครับ!”
ฉินเยว่มองทุกคนอย่างมึนงง ในสายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เธอแค่จะถ่ายรูป ทำไมคนเยอะขนาดนี้
ทว่ามืออาชีพก็คือมืออาชีพ สไตลิสต์ออกแบบมาให้หลายแบบ
มีทั้งชุดจีน ชุดนักดาบ ชุดนักเรียนย้อนยุคและอื่นๆ
แต่งครบชุดแล้วถึงกับถ่ายหนังได้เลย
แอคติ้งโค้ชที่อยู่ข้างๆ พูดว่า “ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวออกแบบอู่หลินเฟิง[2]ให้ดีไหมครับ”
ช่างภาพเห็นว่าครบชุดขนาดนี้ก็อดพูดไม่ได้ “ผมคิดว่าถ่ายเป็นหนังสั้นได้นะครับ ตัดต่อออกมาจะต้องสวยแน่ ผสมผสานคอสตูมและบทให้เข้ากันได้”
……
ทุกคนต่างแสดงความคิดเห็น เฉินชางฟังแล้วอึ้งจนอ้าปากค้าง
ฉินเยว่เองก็ชอบมาก!
สุดยอดเกินไปแล้ว
นี่มันคอร์สพรีเวดดิ้งส่วนตัวชัดๆ!
แม้แต่ดาราก็คงไม่ได้ขนา
