ือกเป็นหมอแล้ว ทุกคนล้วนมีใจอยากช่วยคนไข้
คำพูดของเฉินชางทำให้ผู้คนมากมายประทับใจในวินาทีนั้นเอง
อวี๋หวั่นออกจากโรงพยาบาลแล้ว ตอนนี้เธอพักฟื้นอยู่ที่บ้าน หลังจากเห็นรายการในโทรทัศน์ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าจุดที่เปราะบางที่สุดในหัวใจถูกสะกิด!
น้ำตาไหลอาบหน้าทันที!
อย่ามองแต่ความยากลำบากหรือความผิดหวังที่อยู่ตรงหน้า
ความทรงจำของเธอย้อนกลับไปตอนที่พักรักษาตัวอยู่ที่ศูนย์ฉุกเฉิน
ใบหน้านี้แหละที่มองตน จับมือและบอกตนอย่างจริงจังว่า “ผมช่วยคุณได้!”
ตอนนั้นประโยคนี้ กลายเป็นความเชื่อสุดท้ายท่ามกลางความสิ้นหวังของอวี๋หวั่น
ความรู้สึกของการถูกปกป้อง เป็นที่ต้องการ และมีคนคอยเป็นห่วงเป็นใย อาจจะเป็นความหวังสูงสุดของคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนแล้ว!
ตอนนี้เอง อวี๋หวั่นเห็นว่าข้อความใน qq แจ้งเตือนไม่หยุด
เมื่อเปิดดูก็เห็นว่าเป็นข้อความจากกลุ่มสนทนาคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนเมืองหลวง
“ฉันตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปรายงานตัวที่ศูนย์ฉุกเฉินเพื่อเข้าร่วมการทดลองทางคลินิก!”
“คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า! ตอนนี้เพิ่งทำไปแค่ยี่สิบคน รอหน่อยเถอะ รอให้ถึงเจ็ดแปดสิบคน ทักษะด้านต่างๆ ของพวกเขาพัฒนาขึ้นก่อน ถึงจะปลอดภัย!”
“ฉันไม่ได้บ้าและ