กหนี
และตอนนี้เซวียตงที่อยู่ในคุกเห็นข่าวที่เผยแพร่ในโทรทัศน์ก็กำหมัดกระแทกผนังไม่หยุด
พ่อที่ปกติดูเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง จู่ๆ ดูแก่ขึ้นขนาดนี้ เซวียตงเองก็มึนงง
เซวียตงมองพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบ จู่ๆ ก็ตระหนักได้ทันทีว่าสิ่งที่ตนทำในหลายปีที่ผ่านมาเลวทรามแค่ไหน
ตอนนี้เอง นักโทษที่อยู่ข้างๆ ก็มองเซวียตงแล้วอดถุยน้ำลายใส่เขาไม่ได้ ยิ้มเยาะกล่าวว่า “ไอ้หนุ่ม ข้าจะบอกให้นะ ข้าดูถูกคนแบบพวกเอ็งที่สุดเลย”
“ทำกับเด็กได้ลงคอ!”
“คอยดูเถอะ เข้าไปเมื่อไร ข้าเอาเอ็งตายแน่!”
“คนแบบพวกเอ็ง อยู่ไปก็รกโลก!”
ทุกคนรอบข้างต่างถุยน้ำลายใส่เซวียตง
เซวียตงที่รักความสะอาดรังเกียจจนแทบทนไม่ไหว “คุณตำรวจ! ช่วยด้วย…”
น่าเสียดายที่คุณตำรวจเพียงแค่เหลือบมองเซวียตง ทั้งยังถุยน้ำลายใส่เช่นกัน “ไอ้ขยะ ไสหัวไปไกลๆ เลย! คุณดูพ่อคุณ แล้วดูคุณ ขยะชัดๆ!”
คนประเภทนี้ เขาดูถูกจากใจจริง
ไม่เพียงแค่เขาที่ดูถูก ทุกคนในสถานีตำรวจต่างดูถูกมาก
ตอนนี้แค่ถูกคุมตัว รอเข้าคุกไป ฝันร้ายของเขาจึงจะเริ่มขึ้นอย่างแท้จริง
และตอนนี้เอง เซวียเจิ้งเริ่นก็มาหาหมี่ตี้ที่ศูนย์ฉุกเฉิน