เฉินชางพูดประโยคนี้ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม!
มากเสียจนทั้งหัวหน้าอวี๋และหัวหน้าเป้ยต่างตกตะลึง
แผนกศัลยกรรมประสาทเป็นแผนกที่สำคัญของโรงพยาบาลทุกแห่ง การจะบ่มเพาะศัลยแพทย์ประสาทคนหนึ่งได้นั้นสุดแสนจะยากลำบาก
ทำนองเดียวกัน การจะฝึกฝนศัลยแพทย์ประสาทชั้นยอดได้นั้นยากยิ่งกว่า!
หัวหน้าอวี๋รู้ว่าเฉินชางกำลังโกรธ เพราะเรื่องของหมี่ตี้ ใครได้ฟังก็ต้องสงสาร บางคนอาจถึงขั้นคิดว่าผู้หญิงคนนี้ออกจะโง่เขลา!
แต่ผู้หญิงแบบนี้ ไม่มีใครเกลียดเธอได้ลงคอ
มากที่สุดก็คงจะโกรธที่เธอโง่เขลาและไร้เดียงสากระมัง
แต่ในโลกนี้ ใครจะเกลียดคนใสซื่อแบบนี้ได้
หัวหน้าอวี๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตบไหล่เฉินชาง “ใจเย็นๆ ก่อน!
ผมเชื่อในศักยภาพของคุณ แต่…เรื่องนี้คุณต้องใจเย็นๆ ค่อยๆ ทำไปทีละขั้น”
เฉินชางเข้าใจสิ่งที่หัวหน้าอวี๋จะสื่อ เขาสื่อถึงเซวียตงเป็นนัยๆ บอกให้เฉินชางใจเย็นลงสักนิด
เฉินชางยิ้ม “ขอบคุณนะครับหัวหน้า ผมเข้าใจ”
หัวหน้าอวี๋พยักหน้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน “นายอยู่ที่ไหน
เข้าส้วม” เสียงของเหลาหม่าค่อนข้างขัดกับบรรยากาศ
เส้นเลือดบนหน้าผากของอวี๋หย่งกังปูดขึ้น เขาเงียบไปสามวินาที “มาที่โถงหน่อย ฉันมีงานใ