สวัสดีครับรองหัวหน้าเซวีย ผู้ป่วยเริ่มปวดหัวเมื่อสามวันก่อน...อาการคร่าวๆ ประมาณนี้ครับ”
เซวียตงฟังเฉินชางอธิบายแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อาจารย์เฉินไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ไปดูผู้ป่วยกันเถอะ”
เฉินชางพยักหน้า พาเซวียตงเข้าไปในห้องฉุกเฉิน
แต่หลังจากเข้ามา เซวียตงก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมา แต่ความอึดอัดนี้ก็หายวับไป ใบหน้าของเขาก็ยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม
ตอนนี้แม่บ้านเผิงเจินออกไปแล้ว ในห้องมีแต่แพทย์และพยาบาลในห้องฉุกเฉิน และหมี่ตี้
พยาบาลรอบข้างต่างทักทายเฉินชางและเซวียตง
“คุณหมอเฉิน สวัสดีค่ะ!”
“รองหัวหน้าเซวีย สวัสดีครับ!”
เห็นได้ชัดว่าทุกคนเคารพเซวียตงมาก
แต่หลังจากหมี่ตี้เห็นเซวียตง สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที “คุณ…คุณมาได้ยังไง”
หมี่ตี้ปิดปาก เธอคิดว่าถ้าเจอกันอีกครั้ง เธอคงจะเกลียดเขาเข้ากระดูกดำ แต่พอได้เจอจริงๆ เธอกลับพูดอะไรไม่ออก
เขา…มาเยี่ยมเธองั้นหรือ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ น้ำตาของหมี่ตี้ก็ไหลริน
เฉินชางในตอนนี้กำลังตกตะลึง เขาพูดกับเซวียตงว่า “ผู้ป่วยมีเลือดออกทำให้สมองถูกกระตุ้นอย่างหนัก สองวันก่อนเริ่มมีอาการโรคเฟรโกลีครับ”
พูดถึงตรงนี้ เฉินชางถอนหายใจ “และผู้ป่วยกินยาคุมกำเนิดเป็นเวลานาน ทำ