หมี่ตี้ร้องไห้อย่างเจ็บปวด ความรู้สึกนี้เหมือนตอนที่พ่อแม่จากเธอไป
สิ้นหวัง! ไร้ที่พึ่งพา!
เธอทุ่มเทหัวใจให้กับใคร แล้วใครบ้างที่จริงใจกับเธอ
เผิงเจินกอดหมี่ตี้ด้วยความสงสาร
เธอคอยดูแลหมี่ตี้มาเป็นเวลาสามปี ช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมา เผิงเจินรู้สึกเหมือนหมี่ตี้เป็นคนในครอบครัว
แต่ใครจะคาดคิดว่าหมี่ตี้ที่ดูบริสุทธิ์คนนี้ ต้องกินยาคุมกำเนิดมาตลอดสามปี!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เผิงเจินก็รู้สึกเจ็บปวดเหลือทน
ผู้ชายแบบไหนกันที่ทำเรื่องแบบนี้กับเธอได้ลงคอ
แต่เมื่อลองคิดดูดีๆ เขาเคยรักคุณหนูหมี่จริงๆ หรือเปล่า
ถ้าเขารักเธอจริง เขาจะให้เธอกินยาคุมกำเนิดเป็นเวลานานขนาดนี้หรือ
นี่มันแทบไม่น่าเป็นไปได้เลย! มันไม่ใช่คนด้วยซ้ำ!
เมื่อเห็นหมี่ตี้ร้องไห้อย่างทรมาน เฉินชางก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องทำงาน
จ้าวตันเยี่ยนและสวีจื่อหมิงมองดูเฉินชาง “หมอเฉิน เก่งมากเลยค่ะ! รู้จักยาคุมกำเนิดดีมาก เก่งสุดๆ ไปเลย วิเคราะห์ได้ขนาดนี้ได้ยังไง”
เฉินชางพูดไม่ออก
ทั้งที่เป็นคำชม แต่ทำไมฟังแล้วรู้สึกทะแม่งๆ ชอบกล
หมายความว่าไงที่บอกว่ารู้จักยาคุมกำเนิดดีมาก...
จ้าวตันเยี่ยนเหลือบมองเฉินชางแล้วก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้
เป็นไปตามที่เฉิน
