สักนิด
โชคดีที่อาการของผู้ป่วยดีขึ้น
ในขณะนี้เอง หมี่ตี้ก็ลืมตาขึ้น มองดูผู้คนรอบข้าง แล้วจู่ๆ เธอก็เงียบลง
เฉินชางมองหมี่ตี้และยิ้มออกมา
หลังจากจ้าวตันตรวจอาการแล้ว หมี่ตี้อาการดีขึ้นมากเมื่อเทียบกับเมื่อคืน
หงเซิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก “งั้นผมขอขึ้นไปก่อนนะ ถ้าคนไข้จะเข้ารับการผ่าตัด…ผมแนะนำให้เชิญผอ.เซวียมาดีกว่า ตำแหน่งที่หลอดเลือดดำสมองอุดตันพิเศษมาก เขาเก่งเรื่องโครงสร้างกายวิภาคในกะโหลกศีรษะมาก แถมยังเชี่ยวชาญในการผ่าตัดระบายเลือดในช่องใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง ไม่ทำร้ายเนื้อเยื่อโดยรอบ โอกาสเกิดผลข้างเคียงน้อย”
พูดถึงตรงนี้ หงเซิงก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า “เขาเคยเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมาสองปี ฝีมือไม่ธรรมดา!”
ในตอนนี้เอง ผลตรวจฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนและฮอร์โมนเอสโตรเจนก็มาถึง
เมื่อส่งผลตรวจให้เฉินชาง เขาขมวดคิ้วทันที
ทำไมระดับฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนถึงสูงขนาดนี้
เมื่อเห็นหมี่ตี้นิ่งเงียบ เฉินชางอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณกินยาคุมกำเนิดเป็นเวลานานหรือเปล่าครับ”
หมี่ตี้มองเฉินชาง หลับตาน้ำตาไหลริน
“อืม” น้ำเสียงแผ่วเบา
หมี่ตี้ที่ตื่นขึ้นมารู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านความเป็นความตาย ราวกับว่าเธอหลุดไปอยู่ในโลก
