ตอนเช้า เฉินชางอยู่ในห้องทำงานแผนกฉุกเฉินกับสวีจื่อหมิง เหอจื้อเชียนและพวกหลี่เป่าซานนั่งคุยเรื่องผลสรุปการผ่าตัดในช่วงหลายวันมานี้
การทำงานเช่นนี้ต้องดำเนินการทุกวัน จำเป็นต้องมีการทบทวนและยกระดับแกนหลักอย่างต่อเนื่อง
หลังจากผ่าตัดผู้ป่วยรายที่สิบห้าเสร็จสิ้น เมื่อมีจำนวนมากเข้าก็เริ่มปรากฏอาการแทรกซ้อนหลังผ่าตัดบางส่วนให้เห็นแล้ว
ทั้งทีมทำได้เพียงหารือและสรุปผลกันอย่างต่อเนื่อง
นี่คือขั้นตอนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ช่วงเช้าในแผนกฉุกเฉินไม่ได้ผ่อนคลายเลย คนส่วนใหญ่ล้วนทำงานยุ่ง ในเวลานี้เอง พยาบาลเฉิงอี้เข้ามาแจ้งเฉินชางว่ามีผู้ป่วยรายหนึ่งที่มาด้วยอาการวิงเวียนอย่างหนัก
พอเฉินชางได้ยินว่ามีอาการวิงเวียนก็ให้เฉิงอี้เรียกตัวเข้ามา
พอมาถึงห้องตรวจแล้ว เฉินชางก็ได้พบกับผู้ป่วย เป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง อายุยังไม่มาก แต่งตัวตามสมัยนิยม หลังจากได้รับชาร์ตผู้ป่วยแล้ว เฉินชางก็อ่านข้อมูลของผู้ป่วย
หมี่ตี้ อายุยี่สิบสี่ มีอาการวิงเวียนมาหนึ่งวันแล้ว
เฉินชางนั่งข้างคอมพิวเตอร์ อดถามไม่ได้ “คุณรู้สึกไม่สบายแบบไหนบ้าง มีปัจจัยอื่นร่วมไหมครับ”
หมี่ตี้ส่ายหน้า แววตาค่อนข้างค่อนข้างเลื่อนลอย “ไม่ค่ะ นั่งอยู่ดีๆ
