นเหลือเกิน!ใช่แล้ว! พวกเขาติดตามอาจารย์เฉินมานานขนาดนี้ทำไมไม่เคยสังเกตเห็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้บ้างเฮ้อ หัวหน้าแต่ละคนเริ่มสงสัยในสติปัญญาของตัวเองหรือเราจะไม่คู่ควรกับการเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เฉินทุกคนมีความรู้สึกที่ผสมปนเปทว่า!เหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขามุ่งมั่นว่า แต่นี้ต่อไปพวกเขาจะคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของอาจารย์เฉินทุกฝีก้าวแม้แต่กิจวัตรประจำ วันก็ห้ามพลาด!เหอจื้อเชียนก้มหน้านับนิ้ว คำนวณคร่าวๆแล้ว อาจารย์เฉินจะอยู่ที่นี่อีกไม่นานแล้ว…มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมายในเวลาครึ่งปีเศษเมื่อมองดูภูเขาสมบัติลอยหายไป แต่ไม่ได้อะไรกลับมาเลย…ช่างน่าเสียดายจริงๆในที่สุด PPT ก็หยุดลงที่หน้าสุดท้ายเมื่ออ่านประโยคบนนั้น ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบพวกเขาตระหนักว่าการบรรยายในวันนี้น่าจะจบลงแล้ว…ไม่อยากให้จบเลย!คนที่ตั้งคำถามกับเฉินชางในตอนแรก ตอนนี้รู้สึกอายจนอยากเอาหัวมุดเข้าใต้กางเกงเพื่อนข้างหน้า ไม่มีหน้าพบเจอใครๆ เลยขายหน้าที่สุด!ทีแรกคิดว่าอาจารย์เฉินจะโยนก้อนเหล็กลงมา แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นอาวุธนิวเคลียร์! เล่นเอาทุกคนมึนงงไปหมดเหล่าศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญอดสูดหายใจเข้าลึกๆไม่ได้นี่แหละคือ ‘ผู้ยิ่งใหญ่’!การพูดเรื่องทั่วไปนั้นง่าย แต่การพูดเรื่องง่ายๆ ให้ไม่ธรรมดา นี่แหละคือระดับ!และระดับของเฉินชางก็สูงลิ่ว!เฉินชางในฐานะประธานสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลก เขาไม่ได้ใช้การฟื้นฟูระบบทางเ
