หลี่ข่ายเหงื่อตก แต่ห่าวจวินรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยชิงหวาที่นั่งข้างๆ เหงื่อตกยิ่งกว่า!พวกเขาไม่ได้รู้จักเฉินชางมากนัก จึงรู้สึกกังวลกับพฤติกรรมห่ามๆ ของเฉินชางหลี่ข่ายอดคิดไม่ได้ว่า นี่เป็นบรรยายเวทีสุดท้ายของพิธีแต่งตั้งแล้วนะ ขออย่าให้เด็กนั่นทำฉันขายหน้าเลย!เขาหันไปมองหวังทงและซุนกว่างอวี่ที่สนิทกับเฉินชางเห็นทั้งสองคนมองหน้ากันปริบๆ สีหน้ามึนงง เห็นได้ชัดว่ากำลังสับสนอย่างหนัก!ไม่ใช่แค่พวกเขา!คนอื่นๆ ที่มาร่วมฟังการบรรยายอย่างเหอจื้อเชียนและสวีจื่อหมิง ในหัวก็ยังปรากฏเป็นหน้าจอแจ้งเตือนสีฟ้าเหมือนกัน…เดิมทีพวกเขาคิดว่าอาจารย์เฉินมาแหวกแนว พูดถึงเรื่องมาร์แฟนซินโดรม สร้างแรงบันดาลใจให้คนหนุ่มสาวเกิดความรับผิดชอบ หรือพูดเรื่องการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดใหญ่ที่ล้ำหน้ามีไพ่ในมือตั้งเยอะแยะนี่คนที่เปลี่ยนหลอดเลือดใหญ่ได้ทั่วทั้งร่างในประเทศจีนนับได้ไม่เกินสองมือ การถ่ายทอดเรื่องราวแบบนี้น่าตื่นเต้นจะตาย!แต่น่าเสียดายที่พวกเขาพบว่า พวกเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอาจารย์เฉินเลย…เฉินชางเห็นผู้ฟังต่างพูดคุยกันไม่หยุดปากก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “ถูกต้องแล้วครับ ผมคิดมานานจนตัดสินใจว่าผมควรจะพูดถึงอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งที่ทุกคนต้องใช้ตราบใดที่เป็นศัลยแพทย์ นั่นคือคีมสำ หรับจับเข็มเย็บแผลครับ!”พูดจบ PPT ก็เลื่อนมาถึงภาพที่สอง เป็นภาพคีมสำ หรับจับเข็มเย็บแผลธรรมด๊า ธรรมดา แต่มือคู่นั้นช่างสวยงาม เฉินชางค่อนข
