่องที่ยากมากจู่ๆ เฉินชางก็ตาเป็นประกายขึ้นมา!จริงสิ!ทันใดนั้นเฉินชางก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาพูดเรื่อง ‘คีมสำ หรับจับเข็มเย็บแผลของผม’ แล้วกัน!เรื่องนี้น่าสนใจดูเหมือนเป็นเพียงแค่อุปกรณ์ทางการแพทย์ธรรมดาๆชิ้นหนึ่ง อุปกรณ์ที่ต้องอยู่คู่กับศัลยแพทย์ไปทั้งชีวิต ความจริงมีวิธีการใช้และเทคนิคมากมายเฉินชางคิดได้แบบนี้ก็ตัดสินใจทันทีเรื่องนี้แหละ!ทว่า ตอนนี้ต้องการรูปภาพจากการปฏิบัติจริงคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ลุกขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว “พวกคุณคุยกันไปก่อน ผมจะไปเตรียมเอกสารครับ”พวกหัวหน้ามองแผ่นหลังของเฉินชางอย่างประหลาดใจ“อาจารย์เฉินจะพูดเรื่องอะไรครับ”เฉินชางยิ้ม “คีมสำ หรับจับเข็มเย็บแผลของผมครับ!”ทุกคนตะลึง แบบที่ทันสมัยที่สุดหรือหลังจากเฉินชางจากไป จู่ๆ เหอจื้อเชียนก็อุทานอย่างประหลาดใจ “ผมเองยังอยากไปดูสักหน่อยแล้ว”สวีจื่อหมิงได้ยินแบบนี้ก็ตัดสินใจทันที “เราไปด้วยกันเลยครับ!”……หลังจากเฉินชางกลับแผนกฉุกเฉินมาก็งานยุ่งมาก“หมอจางครับ มีคนไข้มาเย็บแผลครับ คุณรีบเตรียมตัวหน่อย” พยาบาลพูดอย่างเร่งรีบเฉินชางได้ยินแล้วรีบพูดว่า “เดี๋ยวผมทำเองครับ!”พยาบาลเห็นเฉินชางตอบรับก็รีบพูดว่า “หมอเฉิน ให้หมอจางทำก็พอครับ คุณไปทำงานของคุณเถอะ”จางหย่วนเองก็พยักหน้าอย่างอึดอัด “จริงครับ งานหยาบแบบนี้ ผมทำก็พอครับ! ไม่มีต้องเทคนิคอะไรมาก”เฉินชางยิ้ม “ใครบอกว่าไม่ต้องมีเทคนิค เดี๋ยวผมเย็บเองครับ คุณช่วยถ่ายรูปให้