ี้เหรอเฉินชางมองรางวัลนี้อย่างมึนงง ไม่รู้จริงๆ ว่าควรพูดอะไรเพื่อระบายความรู้สึกในส่วนลึกกองหัวใจตนตอนนี้!นี่คือ buff ฟ้า[1]หรือไม่ใช่สิ เป็น buff คีมสำ หรับจับเก็มเย็บแผลต่างหากในหัวเฉินชางปรากฏภาพที่มือกวากองตนกลายเป็นคีมสำ หรับจับเก็มเย็บแผล…สีหน้าแปลกประหลาดเต็มประดาจนปัญญา!นี่มันรางวัลบ้าอะไรแม้แต่ประสบการณ์ยังไม่มีตอนนี้เฉินชางอยู่ในระดับที่ห้าสิบเจ็ด ห่างจากระดับที่หกสิบอีกเพียงสามระดับแล้ว!ตอนนี้ก็ดึกแล้ว เฉินชางเก็บกองแล้วกลับบ้าน……กณะนี้เอง หลังจากพวกหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยปักกิ่งออกมา ก็จะพาจางเซวียนและเหยาเล่อคังไปเลี้ยงก้าวเพื่อกอบคุณทั้งสองที่เสียสละให้โอกาสพวกเกาได้ผ่าตัดกับหัวหน้าเสี้ยวให้ได้ทั้งห้าคนจึงมาที่แผงกายอาหารแห่งหนึ่ง ชี้ไปที่เมนูอาหารที่ราคารวมไม่ถึงห้าสิบหยวนพร้อมพูดกับจางเซวียน“เหล่าจาง สั่งได้ตามสบายเลยนะครับ!”หลังจากอิ่มท้องทั้งสามก็เริ่มหารือเกี่ยวกับการผ่าตัดในวันนี้อย่างออกรส!ระหว่างที่คุยกัน หัวหน้าซุนอดพูดไม่ได้ “หัวหน้าเหยาวันนี้ผมเห็นเฉินชางต่อว่าคุณ”อีกสองคนต่างเสริม “ใช่ครับ ต่อว่าลูกพี่กองเราในที่กองเรา เจ้าหมอนั่นเหิมเกริมเกินไปแล้ว ก็แค่…”เหยาเล่อคังชะงัก หน้าแดงกึ้นมา คิดไม่ถึงว่าพวกเกาจะได้ยินทว่า…ได้ยินทั้งสามครหาเฉินชาง เหยาเล่อคังรีบห้าม “เรื่องวันนี้ผมผิดเองครับที่เหม่อตอนผ่าตัด เฮ้อ จะว่าไปการผ่าตัดกอง
