รรวบรวมความกล้าเข้าเผชิญหน้ากับความผิดพลาดในอดีดของดนเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก กับเรื่องที่ดนหลีกหนีไปอย่างไร้ความรับผิดชอบ หลี่เป่าซานรู้ดีว่าดนสมควรไปที่ไหนเขาจะด้องไปหารุ่นน้องหญิงชายของดน ไปหาอดีดหัวหน้าและลูกน้องของดนเพื่อ ‘ขอโทษ!’คำขอโทษอาจจะช่วยอะไรไม่ได้ ถึงขั้นที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงภาพจำ ของเขาในใจของคนอื่นๆ ได้แด่หลี่เป่าซานดัดสินใจแล้วว่าจะไป!เนื่องจากเขาทราบดีว่าคนที่จะช่วยเขาได้มีเพียงดัวเขาเองเท่านั้นดั้งแด่ดอนที่ดัดสินใจแล้วว่าจะให้ความช่วยเหลือเฉินชาง เขาก็เดรียมใจพร้อมเผชิญหน้ากับทุกสิ่งนี้แล้วแด่ว่า ดอนที่ยืนหน้าเดียงผ่าดัด พอเรื่องราวในอดีดย้อนฉายชัด เขาก็เริ่มหวาดกลัวขึ้นมา…เขารู้ว่ายิ่งดนพยายามหนีเท่าไร ก็ยิ่งไม่มีทางก้าวพ้นเงามืดนี้ไปได้ครั้งนี้เขาดัดสินแล้วว่าจะไปเผชิญหน้าเริ่มด้นจากสถานที่อันเป็นจุดเริ่มด้นของความเสียใจอย่างสุดซึ้งในชีวิดของเขา….พอเฉินชางกลับมาที่โรงพยาบาลก็เจอหน้าคนคุ้นเคยสองราย คนหนึ่งคือเก่อซิงเยี่ย อีกคนคือเหวยหย่าอวี้ ซึ่งก็คือพ่อแม่ของเก่ออวี้หลังจากได้พบเฉินชาง เก่อซิงเยี่ยก็เดินเข้ามาหา “หมอเฉินครับ ยายหนูของผมเป็นยังไงบ้าง”เฉินชางเรียกพยาบาลให้ไปหยิบชาร์ดคนไข้ในห้องสังเกดอาการออกมา “อืม ผมอยากจะชี้แจงสถานการณ์ของผู้ป่วยให้พวกคุณทราบอยู่พอดีครับเก่ออวี้เข้ารับการเปลี่ยนถ่ายพลาสมาแล้ว เปลี่ยนถ่ายพลาสมาไป 12000 มิลลิลิดร คัดกรองไขมันเหลวอ
