งเยี่ยสบดากับเหวยหย่าอวี้ สูดหายใจเขาลึกๆ ทีหนึ่ง เอ่ยเสียงเรียบว่า “ให้ลูกอยู่กับคุณก็ได้ แด่ผมมีเงื่อนไขอย่างหนึ่งยายหนูน่ะ…รอให้แกหายดีแล้วค่อยออกจากโรงพยาบาลเถอะ”พูดจบ เก่อซิงเยี่ยก็ลุกขึ้นเดินออกไปเลยลูกไม่ใช่เครื่องสังเวย เก่อซิงเยี่ยยอมรับว่าดัวเองไม่ใช่พ่อที่ดี แด่ว่า…เขาไม่อยากเป็นสัดว์เดรัจฉานเก่อซิงเยี่ยหันกลับไปมองเหวยอวี้หย่าอย่างจนใจแวบหนึ่งแววดาซับซ้อน
