ามกันตลอดกาลต่อให้พวกเขาอิจฉาความสามารถของเฉินชาง แต่ก็จำ ต้องปรบมือให้เพราะเฉินชางเก่งกาจเกินไปแล้วภายหลังจบการผ่าตัด ตอนที่คนเหล่านั้นมองสวีจื่อหมิงกับเหอจื้อเชียน ในใจก็ปวดหนึบราวกับกินมะนาว เปรี้ยวจนถึงในท้องสองคนนี้กอดขาทองคำไม่ปล่อยจริงๆส่วนอู๋ถงฝู่เห็นเหอจื้อเชียนกับสวีจื่อหมิงเสร็จสิ้นการผ่าตัดแล้วก็อดส่ายหน้าไม่ได้ ถนนหนทางทางของทั้งสองคนกว้างขึ้นทุกที!แต่ผู้อำนวยการตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่าถึงอย่างไรนี่ก็คือการผ่าตัดมาร์แฟนนะ ในประเทศนี้นับด้วยมือข้างเดียวยังได้ถ้าถึงตอนนั้น ศูนย์ฉุกเฉินฝึกฝนบุคลากรเช่นนี้ออกมาได้ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วอีกอย่างอู๋ถงฝู่ชักไม่อยากปล่อยเฉินชางไปแล้วจริงๆ…อยู่ต่อเลยได้ไหม…ชั่วขณะนั้น ตัวอู๋ถงฝู่อิจฉาสองคนนี้โดยแท้ยังหนุ่มยังแน่น เจอสัตว์ประหลาดแบบนี้ ใครจะสนว่าต้องประจบประแจงกันล่ะทุกการผ่าตัดเป็นการเสี่ยงอันตราย พวกเราพยายามฝ่าฝันอุปสรรคไปด้วยกัน แต่กลับเจอพายุลมฝนอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เวลานี้จึงต่อเตรียมใจเคียงบ่าเคียงไหล่ฝ่าลมฝนไปด้วยกันไม่กลัวลมฝน ไม่กังวลอดีต