เครียดอย่างยิ่ง!หลี่เป่าซานถอนหายใจโล่งอกเขากำลังจะยิ้มแต่ในเวลานี้ พลันมีเสียง โพละ ดังขึ้น ทุกคนได้ยินเสียงกระจ่างชัดดังขึ้นมาจากนั้นเลือดสายหนึ่งพลันสาดกระเซ็นออกมา หลี่เป่าซานกับเฉินชางต่างรู้สึกว่าถูกเลือดสายนี้กระเซ็นใส่หน้ากากอนามัย!เสียงแจ้งเตือนพลันดังขึ้น!“ยังมีหลอดเลือดแดงใหญ่โป่งพองอยู่!”“ตรงนี้ก็แตกแล้ว!”มองเลือดที่สาดกระเซ็นออกมา ทุกคนหน้าเปลี่ยนสีทันใด!อู๋ถงฝู่ที่ดูการผ่าตัดอยู่ข้างนอกหน้าเปลี่ยนสีทันที เขาลุกพรวดขึ้นมาและในเวลาเดียวกันหลี่เป่าซานพลันเริ่มมือสั่นเทาไม่เพียงมือเขาที่สั่น แม้แต่ตัวเขายังสั่นด้วยอดีตราวกับควันที่ผุดขึ้นมาในใจ เขาเหมือนกลับไปในการผ่าตัดเมื่อสิบกว่าปีก่อน การผ่าตัดครั้งนั้น เขาก็ล้มเหลว!ฉากเหมือนกันตั้งขนาดไหน!หลี่เป่าซานมองสองมือที่สั่นเทาของตัวเอง อยากจะห้ามเลือด แต่ไม่ทันการณ์แม้แต่น้อยพวกสวีจื่อหมิง เหอจื้อเชียน สวีอ้ายชิงต่างตกตะลึงกับฉากนี้แล้วการผ่าตัดยังคงเกิดเรื่องไม่คาดฝัน ที่แท้ภายในหลอดเลือดใหญ่ส่วนท้องของคนไข้ยังมีหลอดเลือดที่เยื่อหุ้มชั้นในเสียหายมาก่อนหน้านี้นานแล้วตอนที่หยุดเลือดเพื่อเชื่อมต่อเมื่อครู่นี้ การไหลเวียนของเลือดเปลี่ยนแปลง จนกลายเป็นลิ่มเลือดและแตกออกในพริบตา!ตอนที่ทุกคนหัวใจดำดิ่ง คิดว่าการผ่าตัดล้มเหลว เฉินชางพลันใช้นิ้วโป้งอุดรูรั่วนั้น