งคุณด้วย ได้ไหมคะ”
เฉินชางอึ้ง “ได้สิครับ ทำไมจู่ๆ พี่สวีถึง…”
สวีอ้ายชิงยิ้มขื่น “ลูกชายฉันก็เป็นคนป่วยกลุ่มอาการมาร์แฟน ฉันอยากทำอะไรเพื่อเขาบ้างค่ะ”
เฉินชางได้ยินแล้วอึ้งงันไป
ตอนประมาณสิบเอ็ดโมง เสียงโทรศัพท์มือถือของหลี่เป่าซานดังขึ้น
เฉินชางดีใจขึ้นมาทันที “หัวหน้าหลี่มาถึงแล้วเหรอครับ”
หลี่เป่าซานพยักหน้า “ผมอยู่ที่แผนกศัลยกรรมหัวใจแล้วครับ”
หลังจากเฉินชางวางสาย ก็รีบวิ่งขึ้นไปหา
ความจริงเฉินชางคิดไม่ถึงว่า หัวหน้าหลี่เป่าซานกลับเก่งขนาดนี้
หลังจากเจอหลี่เป่าซาน เฉินชางรู้สึกสนิทสนมมาก “สวัสดีครับหัวหน้า!”
หลี่เป่าซานยิ้ม “สวัสดีครับ”
สวีจื่อหมิงยิ้ม “หัวหน้าหลี่วางแผนให้เราคร่าวๆ แล้ว รวมถึงขั้นตอนโดยละเอียดและวิธีการฝึกอบรมในหัวข้อนี้ น่าทึ่งมาก”
เฉินชางพูดอย่างดีใจ “รบกวนด้วยนะครับหัวหน้า ช่วยสอนการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ในช่องท้องกับผมหน่อยนะครับ ผมอยากทำการผ่าตัดนี้ออกมาให้ดีที่สุด”
หลี่เป่าซานพยักหน้า “เจ้าหมอนี่ เกรงใจผมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรครับ”
พูดจบ เฉินชางก็เกาหัวแกรกๆ อย่างอึดอัด “หัวหน้าจะมาอยู่นานเท่าไรคร
