วันถัดมาเฉินชางเพิ่งถึงโรงพยาบาล ก็ได้ปรึกษาความคิดของตนเองกับหัวหน้าอวี๋
อวี๋หย่งกังได้ยินแล้วเงียบไป!
การผ่าตัดนี้ไม่เหมือนกับการผ่าตัดอื่น การผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ทั่วร่างกาย อย่างน้อยก็ต้องใช้เงินสามถึงห้าแสน
โรงพยาบาลจะยอมทำโครงการแบบนี้หรือ
อวี๋หย่งกังอดขมวดคิ้วไม่ได้
ความจริงแล้วโรงพยาบาลก็เป็นหน่วยงานเอกชนที่รับผิดชอบต่อผลกำไรและขาดทุนของตนเอง รัฐไม่มีหน้าที่ให้เงินคุณ และหมออยากหารายได้ก็ต้องพึ่งโบนัส
ทุนวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้มีให้ใช้เยอะขนาดนั้นหรอกนะ!
อวี๋หย่งกังพูดกับเฉินชาง “เสี่ยวเฉิน ความจริงแล้วผมมีเงินทุนโครงการจำนวนไม่น้อย ประมาณสิบล้าน แต่…ในการตรวจสอบ การผ่าตัดกลุ่มอาการมาร์แฟนยากมากที่จะผ่าน”
โรงพยาบาลมีเงินทุนโครงการหลายสิบล้าน ต้องใช้เงินนี้ตามการประมูลโครงการ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะใช้มันอย่างไร้ศีลธรรมได้
ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะต้องได้รับการตรวจสอบโดยคณะผู้เชี่ยวชาญ จึงต้องเข้มงวดกับวิธีใช้เงิน
การผ่าตัดกลุ่มอาการมาร์แฟนเคสหนึ่งใช้เงินรวมห้าแสน ยี่สิบคนก็สิบล้าน นี่เป็นตัวเลขที่มหาศาลมาก
ประเด็นคือ คุณจะได้อะไรจากการผ่าตัดยี่สิบเคสนี้
นี่คือประเด็นที่สำคัญที่สุด
