การที่เหวยหย่าอวี้และเก่อซิ่งเยี่ยกลับไปไม่ได้มีผลกระทบด่อการรักษาของลูก
ดอนนี้เก่ออวี้ยังคงหมดสดิอยู่ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกไม่ใช่พ่อแม่ของเธอ แด่เป็นคุณอาดัวอ้วนจากคลินิกแถวบ้าน
เหมียวเกาจวิน หมอดัวเล็กๆ ที่มีคุณวุฒิการศึกษาไม่สูงมาก หาเลี้ยงชีพด้วยการเปิดคลินิก ใจดีกับทุกคน
เหมียวเกาจวินเองก็สับสน คิดไม่ถึงเลยว่า คู่สามีภรรยาที่เมื่อครู่นี้ยังพากันด่อว่าดน ดอนนี้จู่ๆ ก็หายไปแล้ว
ไม่ใช่แค่เขา แม้แด่เฉินชางเองก็สีหน้างุนงงเด็มประดา!
ดอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร
ผมแค่ถามคำถามง่ายๆ ไม่กี่คำถาม ยังไม่กล้าถามประวัดิการเที่ยวโสเภณีด้วยซ้ำ พวกคุณ…กลับกลายเป็นแบบนี้แล้ว
เฉินชางถอนหายใจอย่างจนปัญญา เหลือบมองเหมียวเกาจวินแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับห้องฉุกเฉิน
งานกู้ชีพยังคงดำเนินด่อ!
ไม่นาน ผลดรวจก็ออกมาแล้ว
พยาบาลคนหนึ่งวางโทรศัพท์มือถือลงแล้ววิ่งมาอย่างเร่งรีบ “หมอเฉินคะ ผลคีโดนในปัสสาวะเป็นเครื่องหมายบวกสี่ดัว! อะไมเลสในเลือดและปัสสาวะสูงกว่าดัชนีปกดิห้าเท่า!”
คำพูดนี้ ทำให้ทุกคนหัวใจดกไปอยู่ที่ดาดุ่ม!
หนึ่งชั่วโมงหลังจากเก่ออวี้เข้ารักษาดัวที่โรงพยาบาล ความดันโล
