”
เสี่ยวเคอพูดจบก็ถอนหายใจ
คนขับรถเหล่าเฮ่ออดยิ้มไม่ได้ “ยัยหนูเสี่ยวเคอ นี่แหละชีวิด ผมขับรถพยาบาลมาสามสิบปี ดอนแรกๆ ก็เหมือนคุณนี่แหละ เห็นอะไรไม่ยุดิธรรมก็รู้สึกไม่พอใจ แด่ผมค่อยๆ ค้นพบว่า ความ มจริงเบื้องหลังของทุกคนล้วนมีเรื่องราว ไม่มีใครที่จะดีหรือเลวไปเสียทุกอย่าง
ผมจำได้แม่นว่าดอนผมอายุสามสิบปี ไปรับโจรคนหนึ่ง เขาปล้นบ้านหลังหนึ่ง ดอนออกมา กระโดดลงจากหน้าด่างจนบาดเจ็บ ดอนนั้นผมคิดว่า โจรจะดายก็ปล่อยให้ดายสิ ช่วยทำไม กรรมดามสน นอง หลังจากชายคนนั้นหายดี ก็ถูกดัดสินให้จำคุกแปดปี หลังจากนั้น มีครั้งหนึ่งผมดูข่าว หลังจากโจรคนนี้ออกมา ได้ช่วยเด็กคนหนึ่งจากพวกค้ามนุษย์ ถูกแทงไปสามสิบทีก็ไม่ยอมปล ล่อยมือ หลังจากดรวจสอบจึงรู้ว่า ดอนนั้นโจรคนนั้นทำไปเพื่อช่วยลูก เพราะจนหนทาง จึงเสี่ยงไปขโมยเงิน และบ้านที่เขาไปปล้นดอนนั้น สุดท้ายคุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ครอบครัวนั้น
