หลังจากเหล่าหม่าโพสต์ในโมเม้นท์วีแชทเสร็จก็อดหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้
เฉินชางเองก็หัวเราะตาม
เหล่าหม่าชะงัก “ทำไมคุณหัวเราะอย่างชั่วร้ายแบบนี้”
เฉินชาง “คุณไม่รู้สึกว่า…เรื่องราวของคุณเลียนแบบได้เหรอครับ”
เหล่าหม่าอึ้ง!
เข้าใจขึ้นมาทันที!
เหล่าหม่าตบโต๊ะ “คุณหมายความว่า…ไม่ได้เป็นการขอโทษ แต่…เป็นการทำให้คนอื่นเลียนแบบการกระทำของผม? แล้ว…แบ่งปันความเจ็บปวดกันงั้นหรือ”
เฉินชางมองเหล่าหม่าอย่างพอใจ รีบตัดบท “แบ่งปันความเจ็บปวดอะไรกันครับ คุณลองคิดดูให้ดี เรื่องนี้ทำประโยชน์ให้กับประชาชนและมาตุภูมิอย่างแท้จริง เรียกว่าแบ่งปันความเจ็บปวดได ด้อย่างไร นี่เรียกว่าแบ่งปันประสบการณ์ที่ทำให้ประสบความสำเร็จต่างหาก! ถึงเวลานั้นหมอเย็บหลอดเลือดทุกคนของเราจะมีความชำนาญในการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือด ดีขนาดไหน!”
เหล่าหม่าอึ้ง มองเฉินชางพร้อมพูดอย่างจริงจัง “เฉินชาง ผมค้นพบว่า คุณร้ายกาจขึ้นทุกวัน! แต่…ผมชอบ ฮ่าๆๆ…”
หลังจากพูดจบ ทั้งสองสบตากันพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหัวเราะฮ่าๆ กันขึ้นมา
จู่ๆ ก็รู้สึกว่าวันนี้ลมพัดแรงมาก
…
เพิ่งเปลี่ยนเวรกันเสร็จ สายฉุกเฉินก็ดังขึ้น
“เด็กหญิง