กับวัสดุแบบนี้ ความไวในการเย็บของเฉินชางก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เฉินชางลุกขึ้นอย่างดีใจ “สุดยอดไปเลย!”
จากนั้นมองฉินเยว่ที่ขมวดคิ้วอยู่ตรงนั้น “เป็นอะไรไปครับ”
ฉินเยว่ถอนหายใจ “กระโปรงฉันหายไปไหน ทำไมฉันหาไม่เจอ”
หลังจากพูดจบ เธอก็หยิบชุดฝึกทำหัตถการจำลองและ ‘หลอดเลือดเทียม’ ของเฉินชางขึ้นมา พร้อมพูดว่า “เอ๊ะ สีหลอดเลือดเทียมพวกนี้แปลกจังเลยค่ะ”
เฉินชางชะงักไปทันที ตระหนักได้ถึงความผิดปกติอย่างมีไหวพริบ รีบพูดว่า “ฮ่าๆ คงเหนื่อยแล้วใช่ไหมครับ เราไปพักผ่อนกัน เดี๋ยวผมพาคุณไปกินอาหารอร่อยๆ ครับ หลอดเลือดเทียมมีอะไรน่าดู!”
ฉินเยว่ตระหนักได้ถึงความผิดปกติอย่าง
จู่ๆ ฉินเยว่ก็ก้มลงไปเจอซิปที่อยู่บนพื้น…
รวมถึงผ้าตรงมุม…
พอต่อกันแล้ว เอ๊ะ ทำไมดูคุ้นๆ
ทันใดนั้น!
จู่ๆ ฉินเยว่ก็ลุกขึ้น มอง ‘หลอดเลือดเทียม’ หลายสิบม้วนที่วางอยู่บนโต๊ะ พร้อมหรี่ตา “นี่คืออะไรคะ”
เฉินชางกระแอมทีหนึ่ง พูดอย่างมั่นใจ “หลอดเลือดเทียมครับ!”
ฉินเยว่กัดฟัน “คุณทำเองเหรอ”
เฉินชางเห็นว่าความโกรธของฉินเยว่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก็รีบพูดว่า “ไม่ใช่นะครับ…ภรรยา คุณฟังผมอธิบายก่อน จริงๆ…แล้ว คุณฟังผมอธิบายก่อนนะครับ ฟังจบแล้ว
