ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงทันที
มันกลายเป็นโครงสร้างหลอดเลือดใหญ่ในทรวงอก ส่วนโค้งเอออร์ตา เอออร์ตาส่วนขึ้นที่เหมือนของจริงไม่มีผิด
และวัสดุก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก!
เฉินชางดีใจขึ้นมาทันที…
จู่ๆ เขาก็นึกถึงคำพูดของจางหย่วน!
ทันใดนั้น เฉินชางอดหัวเราะแฮะๆ ไม่ได้ หยิบชุดฝึกทำหัตถการจำลองอีกชิ้นขึ้นมาอีกครั้ง!
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว…
ทันใดนั้น ภาพตรงหน้าทำให้เฉินชางอึ้งงันไป
ได้จริงๆ ด้วย
เหมือนของจริง…ขนาดนี้เลยเหรอ!
เก็บไว้ที่ไหนดี!
เอากลับบ้านเหรอ!
ยัยฉินเห็นจะคิดอย่างไร
แต่ถ้าทิ้ง…ก็เสียดาย!
ช่างเถอะ ช่างเถอะ!
เฉินชางจึงเก็บไว้ในมิติจำลอง โชคดีที่ยังพอจะยัดเข้า ไม่อย่างนั้นเฉินชางเสียดายตายเลย
กลับถึงบ้าน ฉินเยว่ยังไม่ตื่น เฉินชางวางอาหารเช้าบนโต๊ะ “ตื่นมากินข้าวด้วยนะครับ”
ฉินเยว่นอนอยู่บนเตียง ส่งเสียงงึมงำ “ไม่ค่ะ โดนสะกดไว้ ต้องจุ๊บก่อนถึงจะตื่นได้”
เฉินชางมองเจ้าหมูขี้เกียจตัวนี้ เอาใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ
เฉินชางอาบน้ำแล้วเดินกลับห้องรับแขก ฉินเยว่ใส่ชุดนอนถือโทรศัพท์มือถือพร้อมพูดว่า “ฉันกำหนดวันถ่ายพรีเวดดิ้งแล้ว เดือนหน้าคุณว่างไหมคะ”
เฉินชางพยักหน้า “ครับ ได้ครับ”
ช่วงนี้เขาไม่ได้มีเรื่อ
