นที่สุดคุณก็ฟื้นแล้ว เธอเป็นห่วงคุณมากนะคะ นั่งอยู่หน้าประตูไม่ยอมไปไหนเลย ความสั มพันธ์ของพวกคุณดีจังเลยค่ะ”
เถียนเจิ้งข่ายได้ยินแบบนี้ก็น้ำตาอาบหน้า
บางทีหลังจากผ่านความเป็นความตายครั้งนี้ เขาจะยิ่งเห็นคุณค่าของทุกสิ่ง ทั้งสุขภาพร่างกาย ครอบครัวและคนรัก…
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งสำคัญ!
พยาบาลพูดขึ้นว่า “ฉันไปบอกเธอก่อนนะคะ จนตอนนี้เธอยังไม่ได้นอนเลยค่ะ”
พยาบาลพูดจบก็เดินออกจากห้องสังเกตอาการ มองหญิงสาวที่นั่งใจเสียไม่พูดจาอยู่ตรงนั้น
“คุณไม่ต้องเป็นห่วงแล้วนะคะ เถียนเจิ้งข่ายฟื้นแล้วค่ะ!” พยาบาลพูด
หญิงสาวได้ยินแบบนี้ก็รีบยืนขึ้น พูดกับพยาบาลว่า “ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณนะคะคุณพยาบาล…ฉัน…ฉันเข้าไปหาเขาได้ไหมคะ”
พยาบาลลำบากใจเล็กน้อย “คุณรอสักครู่นะคะ ฉันไปตามหมอเฉินก่อนค่ะ”
พยาบาลพูดจบก็วิ่งไปเคาะประตูเรียกเฉินชางที่ห้องเวร
หลังจากรู้ว่าเถียนเจิ้งข่ายฟื้นแล้ว เฉินชางเองก็โล่งอกไปที
ความจริงเขาเองก็เป็นห่วงมาก!
เฉินชางตามพยาบาลไปที่ห้อง ICU อย่างเร่งรีบ แล้วเจอภรรยาของเถียนเจิ้งข่ายพอดี
เห็นท่าทางอ่อนล้าของเธอ เฉินชางอดพูดไม่ได้ “คุณตามเข้ามาได้เ
