จียงไม่ได้ “???”
หวังจื้อเจียงพยักหน้า ส่งสายตายืนยัน
จางหย่วนลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะมองเฉินชางแวบหนึ่ง
เฉินชางทำเหมือนไม่เห็น
ตอนนี้…ในที่สุดเขาก็เข้าใจที่หวังจื้อเจียงบอกว่าขาดคนพอดีแล้ว!
ผม…ผมมาประคองอันนี้เนี่ยนะ
การผ่าตัดดำเนินต่อ เฉินชางเรียนรู้ขั้นตอนการผ่าตัดของหวังจื้อเจียง เห็นเขาวางท่อฉีดน้ำเชื้อที่บิดเบี้ยวกลับเข้าที่เดิม แล้วเริ่มสังเกตส สถานการณ์ปริมาณเลือด
ตอนนี้สียังค่อนข้างดำ ซึ่งหมายความว่าปริมาณเลือดยังไม่กลับสู่ปกติ
ตอนนี้เอง หวังจื้อเจียงก็พูดขึ้น “ใช้ผ้าก๊อชชุบสารละลายไอโซโทนิก ประคบท่อฉีดน้ำเชื้อไว้ห้านาที แบบนี้จะกระตุ้นให้การไหลเวียนของเลือดบ บริเวณลูกอัณฑะให้กลับสู่ปกติ!”
พยาบาลเทน้ำเกลือสำหรับล้างแผลจากกล่องรักษาอุณหภูมิลงในถาด แช่ผ้าก๊อซ แล้วยื่นให้
หวังจื้อเจียงไม่ได้ยื่นมือไปรับ
เฉินชางเห็นแบบนี้ก็ไม่ได้รับเช่นเดียวกัน
จางหย่วนอึ้ง “ผมเหรอ”
ทั้งสองพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน
จางหย่วนเบิกตาโพลง วินาทีนี้ ความจริงเขาเสียใจที่ตามมาผ่าตัดด้วยแล้ว
ทว่าพอเหลือบมองหวังจื้อเจียงกั
