่มีตัวตนในการผ่าตัดครั้งนี้
ตอนนี้เอง หวังจื้อเจียงก็หันมองจางหย่วน “หมอจางเองก็ลำบากแล้ว ถ้าไม่มีคุณ การผ่าตัดคงไม่ราบรื่นขนาดนี้”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ ผมว่าหมอจางเชี่ยวชาญขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”
จางหย่วนฟังแล้วรู้สึกมีอะไรผิดปกติ
แต่จะหักหาญน้ำใจคนชมไม่ได้
จางหย่วนคิดไปคิดมาก็อดยิ้มอย่างอึดอัดไม่ได้ “ก็พอได้ครับ…”
ชายหนุ่มโดนยาชาเฉพาะที่ ไม่ได้สลบไป
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ ระหว่างนั้นเขาก็หลับไป
หลังจากตื่นมาก็มองทั้งสามอย่างประหม่า “หมอ…ผม…ผมยังเป็นผู้ชายอยู่ไหมครับ”
ประโยคนี้ทำให้ทั้งสามอึ้งงันไป
ชายหนุ่มมองทั้งสาม พลันรู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่า
“รักษา…รักษาไว้ได้เท่าไรครับ”
หวังจื้อเจียงอดยิ้มไม่ได้ “ไม่ได้เป็นอะไรครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี พักผ่อนอีกสักสองวัน หนึ่งสัปดาห์ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว”
ชายหนุ่มได้ยินแล้วตาเป็นประกาย ถ้าไม่ใช่เพราะยาชาคงลุกขึ้นมาขอบคุณตั้งนานแล้ว
“หมอ…จะส่งผลกระทบอะไรกับผมไหมครับ”
หวังจื้อเจียงส่ายหน้า “อาการของคุณไม่ได้รุนแรง และมาโรงพยาบาลค่อนข้างไว ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไร แต่…หลังจากนี้คุณต้องระวังหน่อย”
ชายหนุ่มโล่งอกไปที เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ สร้างความกระทบกระเทือนต่อจิตใจข
