งสาวที่มาเป็นเพื่อนชายหนุ่มก็ทนไม่ไหว หลุดหัวเราะพรืด
เฉิงอี๋กลับเบิกตาโตด้วยความสงสัยใคร่รู้
ที่แท้
คำว่าปวดไข่ไม่ได้เป็นคำแต่งขึ้นมาเหรอ
มันมีตัวตนอยู่จริง?
อย่าบอกนะว่าว่างจนปวดไข่
แต่มองท่าทางเจ็บปวดเต็มประดาของชายหนุ่ม เฉิงอี๋เริ่มครุ่นคิดถึงระดับความเจ็บปวดสากลที่คุณหมอเฉินชางเคยสอนเธอเมื่อก่อนหน้านี้!
นี่เป็นความเจ็บปวดระดับไหนกันนะ
หลังเฉินชางได้ยินคำนี้ เขาก็รีบพูด “ตามผมมาที่ห้องเปลี่ยนยา”
ทั้งสี่คนพยุงชายหนุ่มมาถึงห้องหัตถการ
เมื่อมาถึง เฉินชางรีบถาม “เกิดขึ้นได้ยังไงครับ”
ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างกล้ำกลืนความไม่เป็นธรรม “ตอนที่ทำการบ้านด้วยกัน จู่ๆ ผมก็ปวดไข่ขึ้นมาครับ”
เฉินชางงุนงงเล็กน้อยกว่าจะเข้าใจ
ทำการบ้านด้วยกันสินะ…
“ถอดกางเกง นั่งลง ให้ผมดูหน่อย”
ชายหนุ่มพยักหน้า
หลังเฉินชางเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วทันที “คุณได้รับบาดเจ็บได้ยังไง กระแทกเหรอครับ”
ชายหนุ่มส่ายหน้า “เปล่าครับ…ผม…ผม…”
หญิงสาวทนดูต่อไปไม่ไหวบอกตามตรง “เขาดูหนังแล้วเลียนแบบท่าน่ะค่ะ! แต่กลายเป็นว่าเล่นใหญ่มากเกินไปเลยกลายเป็นแบบนี้”
หลังเฉินชางได้ยินก็อดพยักหน้าไม่ได้!
ผู้บุกเบิกย่อมต้องจ่ายราคา นึกถึงตรงนี้เฉินชางก็มองเฉิ
