ผอ.อู๋”
อู๋ถงฝู่หัวเราะแล้วพูด “เฉินชาง ช่วยมาที่ห้องทำงานผมหน่อยสิ มีเรื่องจะคุยกับคุณนิดหน่อยน่ะ”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าแล้วเดินไปยังห้องทำงานของอู๋ถงฝู่
ทันทีที่ก้าวเข้ามา เฉินชางก็เห็นคนคุ้นเคย หลี่ข่าย!
ผอ.วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน และยังเป็นคณบดีคณะแพทยศาสตร์อีกด้วย
นอกจากหลี่ข่ายแล้ว ยังมีชายวัยกลางคนสองคนกำลังพูดคุยพลางหัวเราะอยู่ข้างๆ หลี่ข่าย
เมื่อเฉินชางเดินเข้ามา เขาก็ทักทายอีกฝ่ายทันที
“สวัสดีครับผอ.อู๋ สวัสดีครับผอ.หลี่!”
พวกเขามองเฉินชาง พลางหยักหน้ายิ้มๆ ด้วยความพึงพอใจ
อู๋ถงฝู่ลุกขึ้นยืน “เฉินชาง ผมขอแนะนำให้รู้จักนะ ท่านนี้เป็นคณบดีคณะแพทย์วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน ผอ.หลี่ข่าย ท่านนี้คือหัวหน้าสำนักงานบัณฑิตศึกษาจานอวี้เฟิง แล้วก็ท่านนี้คือรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยชิงหวา ศาสตราจารย์ห่าวจวิน”
เฉินชางพยักหน้าอย่างรวดเร็วพลางกล่าวสวัสดี แต่ในใจรู้สึกกังวลขึ้นมาว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่
แม้แต่รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยชิงหวาก็มาด้วย?
หลี่ข่ายมองเฉินชางแล้วหัวเราะ “วันนี้ก็เจอกันอีกแล้วนะครับ”
“วันนี้พวกเรามาที่นี่ เพื่อจะเชิญคุณน่ะ”
ทันทีที่ได้ยินเช่นนี้ เฉินชาง
