ว่ายังไงบ้างครับ”
ประโยคนี้ทำเอาเฉินชางตื่นเต้นเล็กน้อย!
เป็นศาสตราจารย์รับเชิญที่มหาวิทยาลัยชิงหวา กับคณะแพทยศาสตร์วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนเนี่ยนะ
ความฝันตลอดหลายปีของผมใกล้จะเป็นจริงแล้วเหรอ
เฉินชางรู้สึกลำพองใจขึ้นมาเล็กน้อย!
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าศาสตราจารย์เมิ่งโหย่วหรงไม่คู่ควรกับเขาอีกต่อไป
ฮ่าๆๆ…
ขณะที่เฉินชางกำลังมโนอยู่นั้น พวกหลี่ข่ายที่เห็นเฉินชางเงียบไปก็ตกตะลึง
แม้แต่อู๋ถงฝู่ก็อึ้งไปด้วย!
เจ้าเด็กนี่หัวสูงขนาดนี้เชียวเหรอ
หรือไม่สนตำแหน่งศาสตราจารย์รับเชิญของมหาวิทยาลัยชิงหวา
คิดมาถึงตรงนี้ อู๋ถงฝู่ก็รีบพูด “เฉินชาง ศาสตราจารย์รับเชิญเป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์ ไม่ต้องไปที่มหาวิทยาลัยบ่อยๆ ก็ได้ ไปทำงานวิจัยร่วมเป็นหลัก ขอแค่ต้องทำรายงาน หรือบรรยายเป็นครั้งคราวก็พอ”
ห่าวจวินพยักหน้า “ใช่แล้วครับ หมอเฉิน การพัฒนาแพทย์ในปัจจุบันเป็นการพัฒนาแบบสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยชิงหวาของเราจะจัดหาทรัพยากรให้มากขึ้น และพวกเราจัดประชุมอภิปรายกับศาสตราจารย์สาขาต่างๆ เป็นประจำ
อีกอย่างที่มหาวิทยาลัยของเรามีแต่วัยรุ่นที่โดดเด่นอีกมากมาย ผมเชื่อว่าพวกคุณน่าจะเข้ากันได้ดี”
ทุกคนเริ่มโน้มน้าวใจอย่างจริงจัง!
เฉิน
