เฉินชางได้เ็นระธานด้วยคะแนนเสียงห้าสิบคะแนน!”“เราทำสำ เร็จแล้ว!”เมืองหลวง เซี่ยงไฮ้ เจ้อเจียง ฉีหลู เมืองอันหยาง…ในแต่ละเมือง จู่ๆ ทุกห้องก็มีเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นดีใจดังขึ้นระลอกหนึ่งบางทีสำ หรับคนธรรมดาทั่วไคงไม่มีใครสนใจเกียรติยศแบบนี้ และเกียรติยศเช่นนี้คงไม่ได้มีความสำ คัญอะไรเลยเมื่อเทียบกับพวกการแข่งขันกีฬาชิงแชม์การแข่งขันเกมแต่สำ หรับศัลยแพทย์ทางเดินอาหารหลายพันคนในระเทศจีน นี่เ็นงานฉลองระดับระวัติศาสตร์!นี่คือเกียรติยศของศัลยแพทย์ทางเดินอาหารระเทศจีนของเรา และเ็นระวัติศาสตร์ของเรา!คืนนี้ หลายคนตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ!เสียงโทรศัพท์ลุกให้คนตื่นจากฝันได้ยินข่าวดี!ดีใจจนน้ำตาไหล!หลายคนที่ไม่ได้เข้าร่วมงานระชุมได้แต่หลั่งน้ำตาแห่งความดีใจเมื่อเห็นภาพถ่ายทอดผ่านโทรศัพท์มือถือของตนพวกเขารู้ว่า ความพยายามของตน ไม่เสียเล่าแล้วจริงๆ!……รอจนกระทั่งตีสี่ หลังจากเฉินิ่งเซิงได้เห็นคลิวีดิโอรูภาพและเสียงที่ส่งมา ก็ร้องไห้เสียงหลงทันที ร่างกายสั่นเทาของเขาลุกลูกๆ และภรรยาที่นอนอยู่ข้างๆ“แม่ พ่อร้องไห้ทำไมครับ!” เด็กชายเห็นพ่อร้องไห้ก็ไม่เข้าใจ พลันถามกู้ซินกู้ซินมองเฉินิ่งเซิง ตบไหล่เขาพร้อมมองภาพในโทรศัพท์โดยไม่พูดอะไร ก่อนจะหันไพูดกับลูก “อาเฉินชางของลูกได้เ็นระธานสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกแล้ว พ่อแค่ดีใจน่ะ”เด็กชายได้ยินแบบนี้ก็หยิบกระดาษทิชชูส่งให้พ่อ “
